śmierć utęskniona
Cały czas sobie żartujesz. Nie rozumiesz, że to twoje ostatnie chwile na tym świecie. To nie są żarty. Nie boisz się?
Pokaż fragmentZwiń fragment
Pierwsze 50%
Stukanie do drzwi. Tadek otwiera.
TADEK O, dzień dobry. Wreszcie! Nie wierzę! Witam serdecznie, bardzo się cieszę, że Pana widzę.
ŚMIERĆ Przyszedłem po ciebie.
TADEK Świetnie, poczekaj, tylko wezmę szczoteczkę do zębów i dezodorant. Dwie minutki dosłownie.
ŚMIERĆ Czy ty wiesz, kim jestem? Jam jest śmierć.
TADEK Poważnie? Niemożliwe! A już myślałem, że to moja sąsiadka przyszła cukier pożyczyć. Nie, ona ma gęstszy wąsik. No ale ta kosa się w sumie zgadza.
ŚMIERĆ Ty żartujesz sobie?
TADEK Co to za pytanie? Oczywiście, że żartuję. Spójrz na siebie. Kto inny chodziłby tak ubrany? Bez obrazy ale wyglądasz jak śmierć.
ŚMIERĆ Bo jam jest śmierć.
TADEK Co za ironia.
ŚMIERĆ Cały czas sobie żartujesz. Nie rozumiesz, że to twoje ostatnie chwile na tym świecie. To nie są żarty. Nie boisz się?
TADEK Żartujesz chyba? Całe życie na ciebie czekałem. Uwierz mi, odliczałem wręcz dni.
ŚMIERĆ Jak to? Całe życie? Masz dopiero 32 lata.
TADEK Tak, 32 lata, 32 lata! Przecież to cholernie długo, nie sądzisz? Zresztą co ty o tym możesz wiedzieć. Czy ty wiesz jak się cieszę, że w końcu przyszedłeś. Tyle się o ciebie starałem. Już zacząłem tracić nadzieję.
ŚMIERĆ Nie powinieneś. Akurat mnie możesz być pewny.
TADEK Dlaczego życie musi być takie tragiczne. Jak patrzę na to wszystko wstecz, to naprawdę... naprawdę wszystko porażka. Moja żona. Boże, jak to już dawno, kiedy straciłem z nią nić porozumienia. Jesteśmy razem ale ona jest tak daleko. A zresztą. Chyba straciłem tą nić porozumienia z całym światem.
ŚMIERĆ Jak tak dalej będziesz przynudzał, to ze mną również stracisz tą nić.
TADEK Teraz to ty sobie żartujesz. Co ty jesteś – wesoła śmierć? Czy ja nawet nie mógłbym mieć jakieś bardziej przyzwoitej śmierci. To dla mnie wcale nie jest śmieszne. Wiesz, ale masz trochę racji. Dla wszystkich stałem się nudny. Rany, nawet śmierć zanudzam. Żałosne – śmierć, która umarła z nudów, wyobrażasz to sobie?
ŚMIERĆ Nie dramatyzuj już. Wiem trochę o tobie i wcale nie było tak źle. Widziałem prawdziwe ludzkie tragedie a ty miałeś wszystko. Naprawdę nie…
— koniec bezpłatnego podglądu —
Zaloguj się lub załóż konto, aby czytać pełne teksty, zapisywać i oceniać.
Znalazłeś problem w tym tekście? Zaloguj się, aby zgłosić tekst.
Czytelnicy tej publikacji
Zbieramy dane o lekturze. Publiczne statystyki pojawią się po osiągnięciu 20 czytelników pełnego tekstu.
Ostatnie 30 dni, z dzisiejszą aktywnością. Aktualizacja raz na godzinę. Liczby są zaokrąglone. Pomiar od 2026-09-12.
Jak liczymy?
Popularność łączy liczbę czytelników pełnej treści, średni postęp i odsetek ukończeń. Same kliknięcia nie dodają punktów.
Wynik = √liczby czytelników × (0,20 + 0,30 × średni postęp + 0,50 × odsetek ukończeń). Postęp i odsetek we wzorze mają wartości od 0 do 1.
Pulę Popularnych liczymy od uruchomienia nowej wersji serwisu (27 września 2026). Kwalifikuje się tekst z co najmniej 2 czytelnikami pełnej treści. Raz na godzinę wybieramy 100 najwyższych wyników. Strona główna losuje z tej puli do ośmiu publikacji. Starszy tekst również może się zakwalifikować.
Ukończenie oznacza szacowaną lekturę przynajmniej 90% treści, dotarcie do zakończenia i odpowiedni czas. Szybkie przewinięcie, ukryta karta, własne odczyty autora i powtórzenia nie zwiększają wyniku. Postęp łączymy między wizytami. Koniec bezpłatnego fragmentu liczymy oddzielnie.
Pomiar jest szacunkiem i obejmuje działający czytnik w przeglądarce. Liczby czytelników dotyczą kont; wizyty gości są osobną statystyką. Dane o lekturze zbieramy od wdrożenia nowego pomiaru. Dawne odsłony pozostają archiwalnym licznikiem.
Chronimy małe próby i zaokrąglamy liczby do piątek oraz odsetki do pięciu punktów procentowych. „—” oznacza brak wystarczających danych. Nie ujawniamy zachowań poszczególnych osób.
Komentarze czytelników
Profil jaroslawg
Aby komentować, zaloguj się.
Wczytywanie komentarzy…