Śmierć ze starości, dlaczego by nie nieśmiertelnoś
Ludzie od zawsze kończyli swój żywot na różne sposoby. Jednym z nich jest powolne wymieranie organizmu ze starości. Zahaczając przy okazji o inne tematy, postaram przedstawić to zjawisko z innej strony.
Nieśmiertelność – ludzie dążą do niej od dawna, jednak nikt nie jest w stanie jej zdobyć. Jednak czy na pewno? Jeśli się nad tym zastanowimy, można dojść do całkiem ciekawej konkluzji: Gdyby nasz organizm zaczął walczyć ze śmiercią, z pewnością wyszedłby z tej walki zwycięsko. Dlaczego tak uważam? No więc zacznijmy od początku, od pierwszej części mojego twierdzenia. Dlaczego postawiłem słowo „Gdyby”? Przecież zdawać by się mogło, że nasz organizm od urodzenia aż do końca podejmuje się takiej walki. Nic bardziej mylnego. Otóż śmierć ze starości nie jest defektem naszego organizmu, a zamierzonym i pożądanym przez niego skutkiem. Posłużę się tutaj przykładem: Trzydziestoletnia kobieta, która będzie w stanie przeżyć jeszcze jakieś sześćdziesiąt lat, jest w stanie urodzić dziecko, które nie dość, że będzie żyło więcej niż te sześćdziesiąt lat, to prawdopodobnie zdoła dożyć wieku bardziej sędziwego niż jego matka. Gdyby śmierć była defektem organizmu, niemożliwym byłoby przez kobietę…
Zaloguj się lub załóż konto, aby czytać pełne teksty, zapisywać i oceniać.
Widzisz problem w tym tekście? Zaloguj się, aby zgłosić tekst.
Czytelnicy tej publikacji
Zbieramy dane o lekturze. Publiczne statystyki pojawią się po osiągnięciu 20 czytelników pełnego tekstu.
Ostatnie 30 dni, z dzisiejszą aktywnością. Aktualizacja raz na godzinę. Liczby są zaokrąglone. Pomiar od 2026-09-12.
Jak liczymy?
Popularność łączy liczbę czytelników pełnej treści, średni postęp i odsetek ukończeń. Same kliknięcia nie dodają punktów.
Wynik = √liczby czytelników × (0,20 + 0,30 × średni postęp + 0,50 × odsetek ukończeń). Postęp i odsetek we wzorze mają wartości od 0 do 1.
Pulę Popularnych liczymy od uruchomienia nowej wersji serwisu (27 września 2026). Kwalifikuje się tekst z co najmniej 2 czytelnikami pełnej treści. Raz na godzinę wybieramy 100 najwyższych wyników. Strona główna losuje z tej puli do ośmiu publikacji. Starszy tekst również może się zakwalifikować.
Ukończenie oznacza szacowaną lekturę przynajmniej 90% treści, dotarcie do zakończenia i odpowiedni czas. Szybkie przewinięcie, ukryta karta, własne odczyty autora i powtórzenia nie zwiększają wyniku. Postęp łączymy między wizytami. Koniec bezpłatnego fragmentu liczymy oddzielnie.
Pomiar jest szacunkiem i obejmuje działający czytnik w przeglądarce. Liczby czytelników dotyczą kont; wizyty gości są osobną statystyką. Dane o lekturze zbieramy od wdrożenia nowego pomiaru. Dawne odsłony pozostają archiwalnym licznikiem.
Na stronie tekstu chronimy małe próby: liczby zaokrąglamy do piątek, a odsetki do pięciu punktów procentowych. Autor z planem Creator+ widzi w swoim panelu dokładne liczby, a odsetki i średnie od pięciu czytelników. „—” oznacza brak wystarczających danych. Nie ujawniamy, kto czytał, ani zachowań poszczególnych osób.
Komentarze czytelników
Profil kosmo1
Aby komentować, zaloguj się.
Wczytywanie komentarzy…