Smocza Dusza

Pierwsze 50%

{b}Smocza Dusza{/b}

{b}B{/b}yły to czasy, kiedy to na wszelkich znanych ziemiach panowali królowie, a ich wiernych rycerzy można było spotkać w każdym zakątku świata. Ale również były to czasy, kiedy to ostatnie niezwykłe stwory zostały unicestwione. Do tego gatunku ognistych gadów należały smoki. Historia ta zaczyna się w momencie, gdy jakiś mało znany giermek przebił srebrną włócznią gardziel ostatniej bestii. Echo jęku umierającej Itraszy wzmacniane głębią jaskini można było usłyszeć w każdym domostwie. Im ludzie bliżej mieszkali legowiska smoczycy tym większe było przerażenie na ich twarzach. Tylko jedna wioska pozostała nietknięta przez powiew grozy. Znajdowała się ona na wzgórzu gdzie wiatr nie odważył się nawet szemrać, przez co była ona spowita gęstą mgłą. W momencie, gdy bestia oddała swój ostatni dech w tej osadzie narodził się chłopczyk o błękitnych oczach. Lecz gdy tylko pierwszy krzyk dziecka rozwiał szarugę otaczającą chaty mieszkańców. Jego oczy przybrały kształt płomyków mieniących się w czerwieni. Mgła już nigdy nie powróciła na te wzgórze. Po paru dniach wszystko jakby wróciło do normy. Dało się zauważyć u chłopca w oczach spokój oceanów. Jednak uwagę matki przykuło zupełnie coś innego. Otóż na klatce piersiowej dziecka pojawił się zarost, który przypominał smoka. Wielokrotnie zbierała się rada wioski by rozwikłać tą zagadkę. W tym czasie chłopak rósł, gdy tylko zaczął mówić opowiadał coś o…

— koniec bezpłatnego podglądu —