Sprawa osobista cz. I
Historyjka o prywatnych porachunkach, w które zaplątały się duchy.
Miasto Izabelanów miało, jak każda szanująca się miejscowość, swoje podziemia. Legendy mówiły o kilkunastokilometrowych chodnikach, które miały wić się pod miastem, ukrytych komnatach i tajnych przejściach. Podziemia te miały zostać wybudowane już za czasów hrabiny Izabelli Anny Skowyczy, pierwszej właścicielki miasta. Powstały na wypadek tureckiego najazdu, by mieszkańcy mieli jak z miasta uchodzić. Wyjście korytarzy ponoć było gdzieś nad zalesionym brzegiem Sanu, miejsca tego do dziś nie odkryto. Mówiono, że zostało zasypane podczas błotnej lawiny albo tąpnięciem gdzieś z głębi ziemi. Tajne korytarze zostały rozbudowane i lepiej jeszcze utajnione za czasów hrabiego Teodora Martensa. Był on wolnomularzem, członkiem narodowej polskiej loży masońskiej i jak mówili niektórzy historycy – skarbnikiem tego stowarzyszenia. Nic więc dziwnego, że po dziś dzień wśród mieszkańców Izabelanowa a i innych miejscowości, krążą legendy o masońskich skarbach ukrytych wśród podziemnych korytarzy, gdzieś…
Zaloguj się lub załóż konto, aby czytać pełne teksty, zapisywać i oceniać.
Znalazłeś problem w tym tekście? Zaloguj się, aby zgłosić tekst.
Czytelnicy tej publikacji
Zbieramy dane o lekturze. Publiczne statystyki pojawią się po osiągnięciu 20 czytelników pełnego tekstu.
Ostatnie 30 dni, z dzisiejszą aktywnością. Aktualizacja raz na godzinę. Liczby są zaokrąglone. Pomiar od 2026-09-12.
Jak liczymy?
Popularność łączy liczbę czytelników pełnej treści, średni postęp i odsetek ukończeń. Same kliknięcia nie dodają punktów.
Wynik = √liczby czytelników × (0,20 + 0,30 × średni postęp + 0,50 × odsetek ukończeń). Postęp i odsetek we wzorze mają wartości od 0 do 1.
Pulę Popularnych liczymy od uruchomienia nowej wersji serwisu (27 września 2026). Kwalifikuje się tekst z co najmniej 2 czytelnikami pełnej treści. Raz na godzinę wybieramy 100 najwyższych wyników. Strona główna losuje z tej puli do ośmiu publikacji. Starszy tekst również może się zakwalifikować.
Ukończenie oznacza szacowaną lekturę przynajmniej 90% treści, dotarcie do zakończenia i odpowiedni czas. Szybkie przewinięcie, ukryta karta, własne odczyty autora i powtórzenia nie zwiększają wyniku. Postęp łączymy między wizytami. Koniec bezpłatnego fragmentu liczymy oddzielnie.
Pomiar jest szacunkiem i obejmuje działający czytnik w przeglądarce. Liczby czytelników dotyczą kont; wizyty gości są osobną statystyką. Dane o lekturze zbieramy od wdrożenia nowego pomiaru. Dawne odsłony pozostają archiwalnym licznikiem.
Na stronie tekstu chronimy małe próby: liczby zaokrąglamy do piątek, a odsetki do pięciu punktów procentowych. Autor z planem Creator+ widzi w swoim panelu dokładne liczby, a odsetki i średnie od pięciu czytelników. „—” oznacza brak wystarczających danych. Nie ujawniamy, kto czytał, ani zachowań poszczególnych osób.
Komentarze czytelników
Profil ryszelie
Aby komentować, zaloguj się.
Wczytywanie komentarzy…