Świąteczny chaos.
Jak ważna jest rodzina, nawet w tak błahy, zwyczajny dzień?
Pokaż fragmentZwiń fragment
Pierwsze 50%
Spadł śnieg. W mieście zapanował istny chaos. Póki była iście wiosenna pogoda, na świątecznych zakupach można było przyłapać niewiele osób. A teraz? Jakby wszyscy widząc śnieg, przypomnieli sobie o świętach. W sklepach panował tłok. Ktoś na kogoś krzyczał, jabłka, mandarynki czy innego rodzaju owoce rozsypywały się po ośnieżonym chodniku. Auta zapełniały każdą wolną przestrzeń ulicy- korki ciągnęły się niemiłosiernie. A ja niestety, byłam jedną z osób, które widząc śnieg, przypomniały sobie o świętach. -Przepraszam, gdzie są karpie?- spytałam miło wyglądającą ekspedientkę. -A skąd ja mam wiedzieć?! Niech sobie pani sama poszuka!! -ofuknęła mnie. -Ale pani powinna wiedzieć- w końcu pracuje tu pani- wskazałam na jej białą plakietkę z imieniem , nazwiskiem i zdjęciem. Ekspedientka popatrzyła na mnie, jakby chciała mnie zabić. -I co z tego?! – warknęła i odeszła. Kogo oni zatrudniają? To woła o pomstę do nieba! W końcu znalazłam stoisko z karpiami. Wszystkie wyglądały słodko- pływały sobie w zbiorniku. Kupiłam najładniejszego i największego. -Nazwiemy cię Grześ- powiedziałam podnosząc siatkę na wysokość twarzy. Grześ w odpowiedzi otworzył pyszczek. -Chodź Grzesiu, musimy znaleźć naszą rodzinkę!- powiedziałam do karpia i niosąc go ostrożnie poszłam w stronę stoiska z zabawkami, gdzie zapewne czekały na mnie dzieci. Nagle ktoś uderzył swoją ciężką siatką w mojego Grzesia. Złapałam mężczyznę za staromodną kurtkę i szarpnęłam. -Co pan sobie wyobraża?!- ryknęłam. Mężczyzna popatrzył na mnie jak na idiotkę. -Co się stało? Wskazałam na Grzesia, który najwyraźniej otumaniony i ze wstrząsem mózgu patrzył na nas bezradnie, swoimi pięknymi, małymi oczkami. -Uderzył pan Grzesia! To ryba, ona też czuje! Myśli pan, że jego to nie bolało?!- warknęłam. Na twarz mężczyzny wpłynął pogardliwy uśmieszek. -To karp, droga pani. Przecież i tak pani mąż go zabije i zjedzą go państwo w wigilię.- powiedział. No rzeczywiście. Stałam tam i gapiłam się na gostka z otwartymi ustami. -Yyy....Do widzenia panu i Wesołych Świąt!- powiedziałam i szybko odeszłam, wierząc, że tę scenę widziało niewiele osób. Znalazłam dzieci. Tomek trzymał w rękach jakąś grę komputerową. Na okładce jeden mężczyzna poderżnął drugiemu gardło i trzymał jego głowę w rękach. Nieżywy człowiek leżał bezwiednie na ziemi a z jego szyi wyciekała krew. Boże. Spojrzałam na…
— koniec bezpłatnego podglądu —
Zaloguj się lub załóż konto, aby czytać pełne teksty, zapisywać i oceniać.
Znalazłeś problem w tym tekście? Zaloguj się, aby zgłosić tekst.
Czytelnicy tej publikacji
Zbieramy dane o lekturze. Publiczne statystyki pojawią się po osiągnięciu 20 czytelników pełnego tekstu.
Ostatnie 30 dni, z dzisiejszą aktywnością. Aktualizacja raz na godzinę. Liczby są zaokrąglone. Pomiar od 2026-09-12.
Jak liczymy?
Popularność łączy liczbę czytelników pełnej treści, średni postęp i odsetek ukończeń. Same kliknięcia nie dodają punktów.
Wynik = √liczby czytelników × (0,20 + 0,30 × średni postęp + 0,50 × odsetek ukończeń). Postęp i odsetek we wzorze mają wartości od 0 do 1.
Pulę Popularnych liczymy od uruchomienia nowej wersji serwisu (27 września 2026). Kwalifikuje się tekst z co najmniej 2 czytelnikami pełnej treści. Raz na godzinę wybieramy 100 najwyższych wyników. Strona główna losuje z tej puli do ośmiu publikacji. Starszy tekst również może się zakwalifikować.
Ukończenie oznacza szacowaną lekturę przynajmniej 90% treści, dotarcie do zakończenia i odpowiedni czas. Szybkie przewinięcie, ukryta karta, własne odczyty autora i powtórzenia nie zwiększają wyniku. Postęp łączymy między wizytami. Koniec bezpłatnego fragmentu liczymy oddzielnie.
Pomiar jest szacunkiem i obejmuje działający czytnik w przeglądarce. Liczby czytelników dotyczą kont; wizyty gości są osobną statystyką. Dane o lekturze zbieramy od wdrożenia nowego pomiaru. Dawne odsłony pozostają archiwalnym licznikiem.
Chronimy małe próby i zaokrąglamy liczby do piątek oraz odsetki do pięciu punktów procentowych. „—” oznacza brak wystarczających danych. Nie ujawniamy zachowań poszczególnych osób.
Komentarze czytelników
Profil CaroLine
Aby komentować, zaloguj się.
Wczytywanie komentarzy…