Tajne Stowarzyszenie Czarownic - Wprowadzenie cz.2

Pierwsze 50%

Malwina Sądecka była niewątpliwie najlepiej znaną, z trzech córek pani Amelii i pana Filipa, dziewczynką w Makowicach. Najmłodsza, o miedzianych włosach i zielonych oczach, pociecha tych niezwykłych ludzi, posiadała szczególny dar pakowania się w różnego rodzaju, nietypowe sytuacje. Wraz ze swoim bratem, Alanem, stanowili najbardziej niesforny i niebezpieczny duet, jaki znało to miasteczko. Tajemnicze wypadki, niewyjaśnione anomalia oraz sytuacje, w których wyraźnie pojawiały się luki w ich wyjaśnieniach, zawsze były związane z obecnością tej dwójki. Pożar w szkolnym składziku, wybuch maszyny do produkcji waty cukrowej czy cudowne samo-wypłynięcie na powierzchnię jeziora żaglówki, w intrygujący sposób łączyły się z Malwą i Alanem Sądeckim. Nikt jednak nie miał pojęcia, iż zaistnienie tych sytuacji wiązało się z niemożnością zapanowania nad dziecięcymi mocami przyszłej czarownicy i czarodzieja. Państwo Sądeccy załamywali ręce nad swoimi pociechami, bojąc się, że z ich powodu rodzinny sekret może zostać odkryty. Na szczęścia, gdy Malwina i Alan wkroczyli w wiek dojrzewania, nauczyli się panować nad swoją mocą, tym samym używając jej z większą rozwagą. Niestety reputacja „niesfornego duetu” towarzyszyła im do końca szkoły średniej, znikając dopiero w momencie wyjazdu na studia. Malwina, ku zaskoczeniu wszystkich, kontynuowała dalszą naukę w Anglii. Po ukończeniu wydziału językowego i literackiego, udała się w podróż dookoła świata. Zwiedzając najbardziej tajemnicze i fascynujące zakamarki naszej planety, okryła zupełnie obce jej tajniki magii Dalekiego Wschodu, Ameryki Południowej oraz Afryki. Po powrocie do kraju osiadła w Lawendowej Dolinie, która po śmierci jej ojca i wyjeździe matki do rodziny w Anglii, została zamknięta i oddana pod opiekę ogrodnika, pana Antoniego Molaszka oraz gosposi, pani Klementyny Stelaszewskiej. Malwina zajęła się pisaniem powieści, które w bardzo szybkim czasie zyskały uznanie wśród szerokiego grona czytelników. W wolnych chwilach zajmowała się malowaniem krajobrazów i oczywiście magicznymi praktykami. W wieku dwudziestu ośmiu lat otrzymała pod swoje skrzydła dwie siostrzenice, Ariadnę i Aurorę Hoffman. Piętnaście lat młodsze od niej, córki Laury i Igora Hoffman, przeprowadziły się do Lawendowej Doliny, by rozpocząć naukę w gimnazjum oraz odbierać nauki magicznego kunsztu od swojej ciotki. Rodzice dziewczynek pracowali jako dyplomaci, przez co cały czas znajdowali się w rozjazdach. Chcąc uchronić córki przed dorastaniem na walizkach, postanowili wysłać je do Makowic, by tam w spokoju rozkoszowały się urokami ostatnich lat dzieciństwa. Ariadna i Aurora były wyjątkowo niezwykłymi siostrami. Obie znajdowały się w tym samym wieku, lecz posiadały inne daty urodzenia. Pierwsza narodziła się pierwszego stycznia, a druga trzydziestego pierwszego grudnia. Razem natomiast stanowiły swoje idealne dopełnienie. Ariadna była…

— koniec bezpłatnego podglądu —