Wróć do katalogu

Walczę..mimo ze umieram

Nic nie powiem.....po prostu czytajcie.

KoLeNdRa, opublikowano , 4 min czytania, 4,8 / 5
Czytaj bezpłatny fragment
Pokaż fragmentZwiń fragment

Pierwsze 50%

Listy do Boga

„Oskar i Pani Róża” to jedna z najnowszych książek Erica-Emmanuela Schmitta, która mimo niewielkich rozmiarów stała się powodem ogromnego poruszenia wśród krytyków, twórców a przede wszystkim czytelników. Książka ta, to jakby kolejne dzieło, które ma na celu „zmienić nasze życie” .A jednak....Pozory mylą. Śmiertelnie chory na raka, dziesięcioletni Oskar za namową odwiedzającej go wolontariuszki – Pani Róży, pisze listy do Boga. Chłopiec chce żyć jak najpełniej. Każdy z ostatnich dwunastu dni swojego życia traktuje jak dziesięć lat. Oskar niewiele o Bogu wie. Wielokrotnie w książce powtarza, że nie zna nawet jego adresu. Chłopiec odnajduje jednak w Bogu swojego wiernego słuchacza, dokładnie opisując każdy przeżyty dzień, przypomina czytelnikom, jak bardzo życie jest drogocenne i kruche. Oskar wie i tą wiedzą chętnie się z nami dzieli, że śmierć i choroba nie są karą, a cierpienie wyborem. To nie jest kolejna moralizatorska opowiastka, pokazująca jaki to świat jest zły. Nie znajdziecie w niej zbędnej czułostkowości i pięknych słów. Bo tu piękne i lotne słowa to rzadkość, bo trzeba być prawdziwym egoistą, aby napisać o umierającym chłopcu w sposób, którego on sam by nie zrozumiał. Na szczęście Schmitt jest od tego daleki. Język, który mimo swej prostoty niesie ze sobą ogromną siłę przekazu i tworzy specyficzny klimat, to niewątpliwa zaleta tej książki. Kolejna storna opowieści to nowe doznania, myśli i wrażenia. Kolejny z listów do Boga, to następny rozdział książki. W każdym z rozdziałów – listów chłopiec ma tylko jedno życzenie. Każde z nich jest modlitwą o życie. Schmitt podaje nam eliksir. Mieszankę wiary, siły i świeżości. Każe nam przeczytać „Oskara i Panią Różę” jeszcze raz, stanąć przed…

— koniec bezpłatnego podglądu —

Udostępnij

Zaloguj się lub załóż konto, aby czytać pełne teksty, zapisywać i oceniać.

Komentarze czytelników

Aby komentować, zaloguj się.

Wczytywanie komentarzy…

Znalazłeś problem w tym tekście? Zaloguj się, aby zgłosić tekst.

Czytelnicy tej publikacji

Zbieramy dane o lekturze. Publiczne statystyki pojawią się po osiągnięciu 20 czytelników pełnego tekstu.

Ostatnie 30 dni, z dzisiejszą aktywnością. Aktualizacja raz na godzinę. Liczby są zaokrąglone. Pomiar od 2026-09-12.

Jak liczymy?

Popularność łączy liczbę czytelników pełnej treści, średni postęp i odsetek ukończeń. Same kliknięcia nie dodają punktów.

Wynik = √liczby czytelników × (0,20 + 0,30 × średni postęp + 0,50 × odsetek ukończeń). Postęp i odsetek we wzorze mają wartości od 0 do 1.

Pulę Popularnych liczymy od uruchomienia nowej wersji serwisu (27 września 2026). Kwalifikuje się tekst z co najmniej 2 czytelnikami pełnej treści. Raz na godzinę wybieramy 100 najwyższych wyników. Strona główna losuje z tej puli do ośmiu publikacji. Starszy tekst również może się zakwalifikować.

Ukończenie oznacza szacowaną lekturę przynajmniej 90% treści, dotarcie do zakończenia i odpowiedni czas. Szybkie przewinięcie, ukryta karta, własne odczyty autora i powtórzenia nie zwiększają wyniku. Postęp łączymy między wizytami. Koniec bezpłatnego fragmentu liczymy oddzielnie.

Pomiar jest szacunkiem i obejmuje działający czytnik w przeglądarce. Liczby czytelników dotyczą kont; wizyty gości są osobną statystyką. Dane o lekturze zbieramy od wdrożenia nowego pomiaru. Dawne odsłony pozostają archiwalnym licznikiem.

Chronimy małe próby i zaokrąglamy liczby do piątek oraz odsetki do pięciu punktów procentowych. „—” oznacza brak wystarczających danych. Nie ujawniamy zachowań poszczególnych osób.

Zobacz pulę Popularnych