You are not alone

Pierwsze 50%

Mówi się, że człowiek, który niczego w życiu nie osiągnął to człowiek, który nie wykorzystał swojej szansy. Nikt nigdy nie zadaje sobie pytania czy ta szansa w ogóle była mu dana, prawda? Czy kiedy widzisz na ulicy konającego, krwawiącego człowieka, dajmy na to, potrąconego przez samochód, zastanawiasz się dlaczego akurat jemu to się przydarzyło? Bo był nieuważny, bo był głupi, bo kto w tym miejscu przechodzi przez ulicę, bo kto nie rozgląda się i nie uważa... Tysiące. Tysiące ludzi przewija się co dnia przez to właśnie miejsce, TO SAMO MIEJSCE tak samo jak on. A jednak oni żyją, są cali, siedzą pewnie właśnie przy kolacji i wraz z rodziną śmieją się z głupiego filmu. A może siedzą samotnie i nie widzą sensu w swoim życiu. Może chcą umrzeć ale boją się sami tego dokonać. Może czekają na taki rozpędzony samochód i pijanego kierowce? Może siedzą w barze, popijają tani alkohol i zastanawiają się czym za niego zapłacą. Czemu odeszły od nich żony, od kobiet mężowie, dlaczego ich dzieci straciły życie przed nimi. Bo nie ma nic gorszego niż oglądać śmierć własnego dziecka, prawda? Może po ich policzkach płyną łzy. Łzy spowodowane krwawiącym sercem z różnych powodów. Rodzina, życie zewnętrzne, praca, istnienie. Kto wie. Kto....

dzień i miesiąc nieznany, przypuszczalnie 2031 rok.

Ludzie odchodzą. Nic odkrywczego. Albo wtedy, gdy przyjeżdża ich pociąg i mogą spokojnie zabrać bagaże i usiąść w wygodnym siedzeniu, ruszyć w podróż patrząc przez okno. Albo, gdy im się to znudzi. Niestety, coraz więcej jest ludzi, których siedzenie na peronie nudzi. Nie dostrzegają uroku tego ponurego, zapuszczonego

— koniec bezpłatnego podglądu —