Profil autora · czytelnia
Wybrane teksty
melodramat · 10 min
- A teraz Maciu… - Joanna powiedziała patrząc na mnie - Bo skoro ja dla ciebie to wszystko… tak jak chciałeś… Powiedziała to gdy już zatrzymaliśmy się przed furtką, gdy już chciałem pchnąć ją i pozwolić Asi by pierwsza weszła, by idąc przede mną podeszła do schodów i pierwsza weszła nimi na górę.
bez ocenmelodramat · 11 min
…po wyjściu z izby chorych, - westchnąłem, bo znów powróciły te wspomnienia, które ostatnio tak natarczywie mnie nachodziły - gdy wróciłem po dwóch tygodniach pobytu w tym niby-szpitaliku, w tym miejscu, w którym są przetrzymywani w wojsku chorzy, w miejscu, w którym wynudziłem się do granic możliwości, w miejscu, gdzie miałem wystarczająco dużo czasu by sobie to wszystko dokładnie przemyśleć… Przemyśleć na spokojnie, niemal rozbierając wydarzenia z tego niezwykłego jednak dnia na szczegóły, na poszczególne, następujące po sobie zdarzenia, zastanowić się co mam dalej robić, jak się teraz, gdy tylko w końcu będę mógł wyjść na miasto, jak mam się zachować gdy wyjdę wreszcie na przepustkę.
bez ocenmelodramat · 10 min
Siedziałem na betonowym bloku falochronu wpatrując się w morze monotonnie falujące w dole, tuż poniżej moich zwisających od dłuższego już czasu nieruchomo nóg.
bez ocenmelodramat · 10 min
Puściłem Joannę przodem i patrzyłem na wciąż jeszcze rozbawioną i wcale nie starającą się tego ukryć, schodzącą niezbyt szerokimi schodami w dół dziewczynę z jakąś trudną do zrozumienia satysfakcją.
bez ocenRomans · 11 min
Wyszedłem z łazienki, do której niemal uciekłem czując nagle wyjątkowo mocno jak bardzo chce mi się sikać, jak bardzo potrzebuję pozbyć się tego wszystkiego, co się we mnie nagromadziło.
bez ocenmelodramat · 11 min
- A ty co taki obładowany tymi reklamówkami jak wielbłąd?
bez ocenmelodramat · 11 min
Siedziałem już tak od kilku godzin obojętnym wzrokiem przyglądając się otoczeniu wypełnionego szczelnie samochodami parkingu znajdującego się przed szpitalem.
bez ocenmelodramat · 8 min
Obudziłem się parę minut po ósmej mimo tego, że nie ustawiłem sobie budzika.
bez ocenmelodramat · 11 min
Agata nie mogła w ten sposób, tylko jedną ręką przytrzymując swoją spódniczkę zapanować nad nią i wcale nie zapobiegając w ten sposób by się z tyłu nie unosiła do góry szła nie przestając mówić.
bez ocenmelodramat · 11 min
Starając się zachowywać jak najciszej zaświeciłem światło i wszedłem do kuchni.
bez ocenmelodramat · 11 min
W milczeniu, nic już więcej nie mówiąc doszliśmy do domu.
bez ocenmelodramat · 11 min
Obojętnym wzrokiem przyglądałem się wchodzącym i wychodzącym co jakiś czas z budynku ludziom.
bez ocen