Bajeczka część III
Zbliżam się do końca tego opowiadania, ale jeszcze może zaskoczę swoich czytelników...
Pokaż fragmentZwiń fragment
Pierwsze 50%
Kilka lat później. - Paulina! Art! Zbierajcie się, jedziemy do szkoły! - krzyczała Olga. To właśnie dziś był ten znienawidzony przez Paulinę dzień - pierwszy września. Dziewczyna uczyła się w jednej klasie z Arturem. Ponieważ, gdy miał przywitać szkołę, trafił na kardiochirurgię. Poszedł do szkoły razem z Pauliną już dziewięć lat temu. Teraz już szli do trzeciej gimnazjum. Olga przywiozła "rodzeństwo" do szkoły. Mieli jeszcze chwilę, więc przywitali się z przyjaciółmi. - Cześć. - dobiegło uszu Pauliny, gdy rozmawiała z Agatą - swoją przyjaciółką. znała ten głos, jednak nie wiedziała skąd. Odwróciła się i zobaczyła "nieznajomą" twarz chłopaka. - Poznajesz mnie? - zapytał. - Niekoniecznie... - odpowiedziała - A powinnam? - Raczej tak. Uczyliśmy się razem! - wyznał. Właśnie zobaczyła "klona" chłopaka. Już wiedziała skąd ich zna. - Rafi? Saba? - zawołała zachwycona. - A kto inny? - zapytał i przytulił ją jeden, potem drugi. - Gdzie wy byliście, jak was nie było? - My powinniśmy zapytać... - Przecież wiecie... - posmutniała. - A jak mnie znaleźliście? - zapytała po chwili. - Przypadkiem. Przeprowadziliśmy się niedawno do Warszawy, a twoja mama nam powiedziała, że się tu uczysz... - Nic mi nie powiedziała, że z Wami gadała... Do Pauliny podszedł Artur i oparł się o jej ramię. - Spadaj. - powiedzała Paulina "groźnie". Artur potulnie zrezygnował z wygodnego oparcia. - O właśnie. - przypomniała sobie, że chłopcy się nie znają. - Rafi... Seba... to jest mój... syn męża mojej mamy... - Twój brat, tak? - zapytał skołowany Rafał. - No, właściwie możnaby było tak powiedzieć... Więc... To jest mój PRZYRODNI brat, Art... Przywitali się. *** Po chwili zabrzmiał pierwszy dzwonek. Znak, że już trzeba iść na salę gimnastyczną, gdzie odbył się krótki apel. Dyrektor życzył wszystkim udanego roku i wielu sukcesów. Później wszystkie klasy rozeszły się z wychowawcami do sal. "Spotkanie z wychowawcą" wyglądało tak samo, jak co roku... "Dobkoś" - jak go wszyscy nazywali, rozdał plan lekcji, przywitał bliźniaków w nowej klasie i wszyscy rozeszli się do domów. Paulina zauważyła, że bliźniacy "pakują się" do tego samego autobusu, co ona z Arturem. Cieszyła się z tego, bo to znaczyło, że będzie miała jeszcze chwilę na "nadrobienie" nowinek z ich życia. *** - Mamo... czy mogłabyś mi powiedzieć, kiedy gadałaś z chłopakami???? - rozkrzyczała się Paulina od progu domu. - Olgi nie ma... - A co ty robisz w kuchni?? - zapytała lekko kpiącym głosem, widząc Krzyśka w fartuszku. - Gotuję obiad... Olga zostawiła mi szczególowe instrukcje... - A co pichcisz?? - zapytał tym razem Artur. - Tartę z owocami. - Nie dasz rady tego…
— koniec bezpłatnego podglądu —
Zaloguj się lub załóż konto, aby czytać pełne teksty, zapisywać i oceniać.
Znalazłeś problem w tym tekście? Zaloguj się, aby zgłosić tekst.
Czytelnicy tej publikacji
Zbieramy dane o lekturze. Publiczne statystyki pojawią się po osiągnięciu 20 czytelników pełnego tekstu.
Ostatnie 30 dni, z dzisiejszą aktywnością. Aktualizacja raz na godzinę. Liczby są zaokrąglone. Pomiar od 2026-09-12.
Jak liczymy?
Popularność łączy liczbę czytelników pełnej treści, średni postęp i odsetek ukończeń z ostatnich 30 dni. Same kliknięcia nie dodają punktów.
Wynik = √liczby czytelników × (0,20 + 0,30 × średni postęp + 0,50 × odsetek ukończeń). Postęp i odsetek we wzorze mają wartości od 0 do 1.
Do puli kwalifikuje się tekst z co najmniej 20 czytelnikami. Raz na godzinę wybieramy 30 najwyższych wyników. Strona główna losuje z tej puli do ośmiu publikacji. Starszy tekst również może się zakwalifikować.
Ukończenie oznacza szacowaną lekturę przynajmniej 90% treści, dotarcie do zakończenia i odpowiedni czas. Szybkie przewinięcie, ukryta karta, własne odczyty autora i powtórzenia nie zwiększają wyniku. Postęp łączymy między wizytami. Koniec bezpłatnego fragmentu liczymy oddzielnie.
Pomiar jest szacunkiem i obejmuje działający czytnik w przeglądarce. Liczby czytelników dotyczą kont; wizyty gości są osobną statystyką. Dane o lekturze zbieramy od wdrożenia nowego pomiaru. Dawne odsłony pozostają archiwalnym licznikiem.
Chronimy małe próby i zaokrąglamy liczby do piątek oraz odsetki do pięciu punktów procentowych. „—” oznacza brak wystarczających danych. Nie ujawniamy zachowań poszczególnych osób.
Komentarze czytelników
Profil mecenasstokroteczka
Aby komentować, zaloguj się.
Wczytywanie komentarzy…