Czy gdybym była deszczem cz.3

Pierwsze 50%

Wpadł pomiędzy Aiko, a dwóch napastników błyskawicznie. Oni już wyciągali ręce w kierunku pięknej japonki, jednak ich górne kończyny nie dosięgnęły celu. Zamiast tego jeden z dręczycieli poczuł ból w okolicy przedramienia i zobaczył, że jego ręka jest nienaturalnie wykręcona. Chłopak z blizną natomiast który jeszcze przed chwilą trzymał kota za nogi, sam nie mógł ustać na swoich gdyż został podcięty i z głuchym łoskotem upadł na ziemię. -To co chłopaki, wypierdalać. -powiedział po chwili ciszy obrońca Aiko i zobaczył, że chłopak z blizną próbuje się podnieść, jednak nie udało mu się gdyż stopa mężczyzny wylądowała na twarzy młodego napastnika. -Dobra, dobra już idziemy sobie. To było tylko nieporozumienie. -powiedział ze łzami w oczach chłopak z wykręconą ręką, po czym wyrwał się z chwytu i zaczął uciekać wzdłuż ulicy. Jego kompan pomyślał sobie, że nie ma sensu mówić więcej, wstał i zaczął biec za towarzyszem. -Ehh, czy Ci ludzie nigdy się niczego nie nauczą? -stwierdził po chwili mężczyzna, spoglądając po raz pierwszy na Aiko. Ich spojrzenia się spotkały i przez chwilę patrzyli sobie głęboko w oczy. -Jestem Aiko. -westchnęła po chwili młoda japonka, nie spuszczając wzroku ze swojego wybawiciela. -A ja mam na imię Masaru. Bardzo mi miło. -uśmiechnął się mężczyzna i zaczął iść w kierunku w którym przed chwilą uciekli napastnicy. -Eee... -zaczęła z zawahaniem Aiko. -Bardzo dziękuję, za pomoc. Czy mogłabym się jakoś odwdzięczyć? -zapytała już nieco odważniej dziewczyna. -Hmm. -Masaru przystanął aby się chwilę zastanowić jednak było to sztuczne ponieważ, odpowiedź znał już w momencie kiedy japonka skończyła pytać. -Nie. -dodał i zaczął iść dalej. -Może chociaż napijesz się ze mną herbaty? -walnęła bez zastanowienia Aiko.

* * *

Aiko wiedziała, że kocha go jak brata. O czym myślała w ten tragiczny dzień? Ano o tym czy czuje do Masaru coś więcej. Dlatego była taka „nieobecna”. W

— koniec bezpłatnego podglądu —