Dach

Pierwsze 50%

Osiedle. Zbiorowisko. Słoneczny dzień.. Pod jednym z domków jednorodzinych stoi dość sporawa grupka ludzi. Brama na podwórko jest otwarta, co raz to nowi ludzie przychodzą zobaczyć co się dzieje. Jakiś facet z megafonem co chwilę powtarza ową prośbę : "Proszę NATYCHMIAST zejść z dachu!" - Ktoś ze zbiegowiska, kto właśnie przyszedł pyta kogoś innego, kogoś kto śledzi całą sytuację z udawaną dyplomatyczną ciekawością, co się dzieje. - Jakaś kobieta weszła na dach, ponoć siedzi już tam tydzień. - Tydzień?! To przecież absurd, czemu nikt jeszcze nie wezwał straży pożarnej? - Czy pan jest normalny? Korzystanie z drabin wedle nowej konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zostało zabronione. Zresztą kto teraz korzysta z drabin? Przecież mamy internet. Mężczyzna nie skomentował tego. Odsunął się w stronę płotu, gdzie nikt nie stał. Z tamtego miejsca spojrzał na dach. Sam dach był dwuspadowy, kryty dachówką. Na brzegu dachu stała niezbyt duża antena analogowa, błyszcząca w świetle popołudniowego słońca. Pośrodku znajdował się szary komin, o komin opierała się młoda kobieta, z czarnymi długimi falowanymi włosami. Miała zamyślony wyraz twarzy i nawet tłum mógł dostrzec jej smutne oczy. Może gdyby się wsłuchali usłyszeli by nawet jej myśl. Patrzyła jak zawsze w dal i pytała drzew na horyzoncie - "Jak ja się tu znalazłam?" Mężczyzna czuł się zirytowany - <Jak można tak głośno i bezwstydnie myśleć?!> ,a serce jak zwykle biło swoim rytmem - <Boże! Jest piękna..> Chciałby uchwycić jej wzrok. "Proszę NATYCHMIAST zejść z dachu!" - rozległo się echo megafonu. Spojrzał w stronę tłumu. Po drugiej stronie za masą gapiów, dostrzegł płaczącą dziewczynę, którą pocieszał jego kolega. Ruszył w ich stronę. Przywitał się i spytał się czemu dziewczyna płacze. Znajomy wyjaśnił mu, że ta dziewczyna to przyjaciółka kobiety siedzącej na dachu. Nie przedstawiając się, spytał: - Chcesz ją ściągnąć z dachu? - Tak - wydukała dziewczyna łamanym głosem, przez łzy. - To chodźcie na drugą stronę podwórka. Poszli. Za ich plecami rozległo się znowu echo megafonu - "Proszę NATYCHMIAST zejść z dachu!'' Po drugiej stronie nie było nikogo.

— koniec bezpłatnego podglądu —