Depresja Wampira
Zabawne opowiadanie o wampirze, który popadł w depresję.
XIX wiek, Transylwania. Większość wampirów porzuciła stare, zakurzone zamczyska i udała się do miast. Malwir był jednym z niewielu, którzy zostali. Polował na okolicznych wieśniaków. Kilka razy prawie zginął poprzez obrzucenie czosnkiem, wbicie drewnianego koła w serce, porażenie światłem słonecznym lub inne wymyślne egzorcyzmy. Mimo to lubił taki styl życia. Niestety picie krwi nie pozwalało mu na konsumpcję innych artykułów spożywczych, dlatego przeszedł na dietę bezkrwistą. Kilka razy dziennie Edward, który był jego igorem, przynosił mu gąbkę nasączoną czerwoną farbą z wodą. Igory to służący wampirów. Każdy z nich jest garbaty, łysy i nie ma zębów. Od rozpoczęcia terapii minął tydzień. Malwir trochę cierpiał, ale nie wypił ani kropelki krwi. Wymiękł dopiero po miesiącu. Kiedy zaszło słońce, wymknął się ze swojego zamczyska. Spotkał po drodze igora. „Kurcze, mówiłem mu, żeby nie pozwalał mi polować” przypomniał sobie wampir „Muszę go jakoś oszukać”. -Gdzie pan idzie?- zapytał…
Zaloguj się lub załóż konto, aby czytać pełne teksty, zapisywać i oceniać.
Znalazłeś problem w tym tekście? Zaloguj się, aby zgłosić tekst.
Czytelnicy tej publikacji
Zbieramy dane o lekturze. Publiczne statystyki pojawią się po osiągnięciu 20 czytelników pełnego tekstu.
Ostatnie 30 dni, z dzisiejszą aktywnością. Aktualizacja raz na godzinę. Liczby są zaokrąglone. Pomiar od 2026-09-12.
Jak liczymy?
Popularność łączy liczbę czytelników pełnej treści, średni postęp i odsetek ukończeń. Same kliknięcia nie dodają punktów.
Wynik = √liczby czytelników × (0,20 + 0,30 × średni postęp + 0,50 × odsetek ukończeń). Postęp i odsetek we wzorze mają wartości od 0 do 1.
Pulę Popularnych liczymy od uruchomienia nowej wersji serwisu (27 września 2026). Kwalifikuje się tekst z co najmniej 2 czytelnikami pełnej treści. Raz na godzinę wybieramy 100 najwyższych wyników. Strona główna losuje z tej puli do ośmiu publikacji. Starszy tekst również może się zakwalifikować.
Ukończenie oznacza szacowaną lekturę przynajmniej 90% treści, dotarcie do zakończenia i odpowiedni czas. Szybkie przewinięcie, ukryta karta, własne odczyty autora i powtórzenia nie zwiększają wyniku. Postęp łączymy między wizytami. Koniec bezpłatnego fragmentu liczymy oddzielnie.
Pomiar jest szacunkiem i obejmuje działający czytnik w przeglądarce. Liczby czytelników dotyczą kont; wizyty gości są osobną statystyką. Dane o lekturze zbieramy od wdrożenia nowego pomiaru. Dawne odsłony pozostają archiwalnym licznikiem.
Na stronie tekstu chronimy małe próby: liczby zaokrąglamy do piątek, a odsetki do pięciu punktów procentowych. Autor z planem Creator+ widzi w swoim panelu dokładne liczby, a odsetki i średnie od pięciu czytelników. „—” oznacza brak wystarczających danych. Nie ujawniamy, kto czytał, ani zachowań poszczególnych osób.
Komentarze czytelników
Profil Kartofel 96
Aby komentować, zaloguj się.
Wczytywanie komentarzy…