Dies irae

Pierwsze 50%

Tak naprawdę to tego się nie spodziewał nikt. No, może z wyjątkiem iluś tam tysięcy nawiedzonych katastrofistów i czarnowidzów. W najzwyklejszy, powszedni dzień, a dla niektórych noc, na całej kuli ziemskiej rozległ się ni stąd, ni zowąd, przeraźliwy dźwięk trąb co najmniej jeryhońskich, a potem grzmiący głos obwieścił: - Oto czas się wypełnił i dni wasze zostały policzone. O godzinie dwunastej w południe według Greenwich odbędzie się Sąd Ostateczny ! Swiat zamarł, a tymczasem o wyznaczonej porze pojawili się pierwsi apostołowie z aktówkami w rękach i zaczęli kołatać do drzwi: - Otwórzcie, albowiem napisane jest - "Na początku było Słowo" (J 1,1), "Słowo, które głosiłem, samo sądzić będzie w Dniu Ostatecznym" (J 24,48) - dajcie zatem świadectwo w słowie, bo kiedy bliźni wasz przyszedł głodny, azali daliście mu jeść? Przyszedł spragniony - daliście mu pić? Przyszedł emigrantem - daliście mu azyl? Przyszedł nagi - przyodzialiście go? Był chory - odwiedziliście go? Był więziony - poszliście na widzenie? Cokolwiek uczyniliście najmniejszemu spośród braci Syna Człowieczego - Jemu-ście uczynili (Mt 25,34-41). Zapadła kłopotliwa cisza na skalę globalną. Choć bariery lingwistyczne nie wystąpiły za sprawą przyrodzonego głosicielom Słowa daru języków, to jednak z górą dwie trzecie ludzi zupełnie nie wiedzało, o co chodzi. Ale największe kłopoty wynikły z tymi, którzy wiedzieli, w czym rzecz. Pierwsze chwile były nerwowe i na wskroś różnorodnie realizowane, na przykład: - "...niech panowie usiądą... proszę... proszę się czuć jak u siebie w domu... bożym... może kawy?" - "...mama kazała nikomu nie otwierać!" - "...co to za głupie kawały?!" - "...hm... niech panowie wejdą - Angeliko, włóż coś na siebie! - panowie rozumieją... tego..." - "...won, antychrysty, psami poszczuję!!!" - "...przepustki proszę!" - "...świetnie, my też chcielibyśmy porozmawiać o Piśmie Swiętym. Zważcie, co Bóg powiedział o swoim imieniu - Jahwe..." - "...że sso? ...sssąd? ...jachi sąd? ...bueee! hik! ...pan Jeżuszsz ...wino rossmnoszył - o! to było cośś... w Kanie rosmnoszył... hik! dzie mi tu! ...sssądami! dobre wino... ssam gossspodasz pedział... żytko ssuperrrr..." - "...w tych sprawach proszę się skontaktować z moim adwokatem, tel. 228023617" - "...miło mi, a ja jestem archanioł Gabriel" Z czasem sytuacja zaczęła nabierać rumieńców, a postawy krystalizować: - "...sądzić chcecie, tak? A co wy, kurwa, możecie wiedzieć o życiu?" - "...poczekajcie trochę, przecież to nie koniec świata..." - "...służę sobie i nikomu więcej. Bóg, stwarzając świat, nie tylko domaga się wiary w ten akt, ale także miłości i pokory, nie dając jednocześnie żadnych dowodów na swoje istnienie, a zrobić to może, jeśli jest wszechmogący. Przy niepewności wyboru - jest czy nie - żąda od człowieka pełnej odpowiedzialności, ostatecznej. Jeśli zaś karze swoje stworzenia za błędy, które im wpisał, nie jest doskonale sprawiedliwy, ergo - może czynić wszystko, co mu się podoba, ex falso quodlibet. Albo sprzeczne są atrybuty doskonałości Boga, albo teodycea niekoherentna, nadto Bóg grozi karą wieczną za winy doczesne, a stosunek czegokolwiek, nie będącego nieskończonością, do niej samej daje w rezultacie infinitum, tak że oscylacja między zadawaniem wiecznego cierpienia "grzesznikom" i wiecznego szczęścia "sprawiedliwym", które to ostateczności zależą od stanu łaski w jednej, przypadkowo wybranej chwili, tj. w chwili śmierci, otóż oscylacja ta jest…

— koniec bezpłatnego podglądu —