Wróć do katalogu

Igu #1

Opowiadanie o nastolatce i przemyśleniach po śmierci...

Igu1998, opublikowano , 4 min czytania, jeszcze nieoceniony
Czytaj bezpłatny fragment
Pokaż fragmentZwiń fragment

Pierwsze 50%

Jak zwykle siedzę sama w szkole i piszę... Słuchając wciąż tego samego. Myśli samobójcze tak to chyba się nazywa, właśnie takie myśli chodzą mi pop głowie... Zrobiłam to. Zabiłam. Dlaczego akurat samą siebie , wiem że byłabym w stanie odebrać komuś życie.! Więc dlaczego zabrałam je właśnie sobie...? Czy nie chciałam patrzeć na cierpienie innych czy może świadomość że nic mi nie zrobią już teraz gdy mnie nie ma.I nigdy już nie będzie... Doskonale właśnie zabiłam. Jestem w stanie właśnie się o tym przekonałam. Zabójstwo doskonałe. Pierwsze i ostatnie, moje... Ktoś inny będzie robił to co ja zawsze chciałam robić po prostu ranić innych i przy tym samą siebie... Lecz nigdy nie robiłam, nie wiem dlaczego, po prostu nie potrafiłam... I w sumie nadal nie potrafię. Bo co.? Zrobią coś człowiekowi w trumnie.? No bo właśnie w tym stanie jestem. W trumnie.! Dobrze mi w nim i już zawsze będzie... Na zawsze tylko z tobą kochany nagrobku... Ciebie będą zdobić i słać kwiatami... A o mnie będą tylko pamiętać... Bo przecież nic nie mogli zrobić bym przeżyła... W taki sam sposób umarła moja sąsiadka z cmentarza... Chyba ma na imię Natalia, tak tak. Dobrze pamiętam... Umarła w tym samym dniu co ja lecz urodziła się w innym... Żyła dłużej. Dyłam dla niej smarkatą nastolatką, zbuntowaną i inną od wszystkich tych klonów które tworzą te jebane gwiazdy telewizji... Potrafiła mnie zrozumieć jako jedyna. Dzieliło nas 2 lata i postanowiłyśmy umrzeć w tym samym dniu, w tym samym miejscu i czasie... Umarła za mną bo była przyjaciółką jedyną i na zawsze, na wieki... Kochała mnie jak nikt inny, powiedziała że ze mną odejdzie i odeszła. Dotrzymała obietnicy, mogę jej ufać już na zawszę. O ile będziemy dalej istnieć... Istnienie jest czymś w rodzaju gry... Nam już się wyświatlił napis 'GAME OVER'. Tyle że nie mamy następnej sznsy, następnego życia... Nigdy nie będziemy miały. Przegrałyśmy z życiem. Wielki napis GAME OVER mam przed oczami... Natalia wierzy

— koniec bezpłatnego podglądu —

Udostępnij

Zaloguj się lub załóż konto, aby czytać pełne teksty, zapisywać i oceniać.

Komentarze czytelników

Aby komentować, zaloguj się.

Wczytywanie komentarzy…

Znalazłeś problem w tym tekście? Zaloguj się, aby zgłosić tekst.

Czytelnicy tej publikacji

Zbieramy dane o lekturze. Publiczne statystyki pojawią się po osiągnięciu 20 czytelników pełnego tekstu.

Ostatnie 30 dni, z dzisiejszą aktywnością. Aktualizacja raz na godzinę. Liczby są zaokrąglone. Pomiar od 2026-09-12.

Jak liczymy?

Popularność łączy liczbę czytelników pełnej treści, średni postęp i odsetek ukończeń z ostatnich 30 dni. Same kliknięcia nie dodają punktów.

Wynik = √liczby czytelników × (0,20 + 0,30 × średni postęp + 0,50 × odsetek ukończeń). Postęp i odsetek we wzorze mają wartości od 0 do 1.

Do puli kwalifikuje się tekst z co najmniej 20 czytelnikami. Raz na godzinę wybieramy 30 najwyższych wyników. Strona główna losuje z tej puli do ośmiu publikacji. Starszy tekst również może się zakwalifikować.

Ukończenie oznacza szacowaną lekturę przynajmniej 90% treści, dotarcie do zakończenia i odpowiedni czas. Szybkie przewinięcie, ukryta karta, własne odczyty autora i powtórzenia nie zwiększają wyniku. Postęp łączymy między wizytami. Koniec bezpłatnego fragmentu liczymy oddzielnie.

Pomiar jest szacunkiem i obejmuje działający czytnik w przeglądarce. Liczby czytelników dotyczą kont; wizyty gości są osobną statystyką. Dane o lekturze zbieramy od wdrożenia nowego pomiaru. Dawne odsłony pozostają archiwalnym licznikiem.

Chronimy małe próby i zaokrąglamy liczby do piątek oraz odsetki do pięciu punktów procentowych. „—” oznacza brak wystarczających danych. Nie ujawniamy zachowań poszczególnych osób.

Zobacz pulę Popularnych