Inferno: Rozdział III "SPOTKANIA"

Pierwsze 50%

Rozdział III SPOTKANIA

Błękit nieba powoli zmieniał swoją barwę. Stawała się chłodna i brzydka. Korony drzew również dostrzegały tą zmianą i próbując pocieszyć swojego widza stawały się złoto-czerwone. Temu wszystkiemu przyglądałam się z miernym zainteresowaniem. Przez koc czułam zimno ziemi, jednak nie miałam ochoty wstawać. Ukryłam się w najdalszym zakątku parku i od kilku godzin leżąc, obserwowałam ruchy chmur na jesiennym niebie. Zamknęłam oczy, kiedy słońce wyszło za obłoczków, pozostawiając na mojej skórze przyjemne uczucie ciepła. Ta urzekająca chwila trwała tak długo że, zaczęło się to robić niepokojące. Otworzyłam oczy i usiadłam. Przede mną stała dziewczyna. Była mniej więcej w moim wieku, lecz z jej błękitnych oczu biła niespotykana dojrzałość. Na sobie miała białą, prostą sukienkę sięgającą ziemi, blond włosy zarzuciła na plecy, bił od niej blask, który dawał mi ciepło. Nad jej głową lśnił jasny krąg. Z pleców wyrastały wielkie, puszyste bielusieńkie skrzydła. Wyrwało mi się: - Jasna cholera, jesteś Aniołem. – Zamiast mnie skarcić za słownictwo, dziewczyna roześmiała się. Przypominało to dźwięk dzwoneczków poruszanych wiatrem. - Jestem Aniołem Stróżem. Twoim Aniołem Stróżem. – Powiedziała. Głos miała równie ulotny, co śmiech. Rozdziawiłam usta. Pokazał mi się Anioł. Mój Anioł?! - Nie wiem co powiedzieć. – Stwierdziłam. Anielica uśmiechnęła się delikatnie. - Pozwól, że ja będę mówić. – Pokiwałam lekko głowa, na znak, że będę słuchać. – Anastazjo, kiedy człowiek podpisuje cyrograf, a zdarza się to dość często, Mój Pan rozpatruje życie tego kogoś i sprawdza dlaczego podpisał owy dokument. Najczęściej cyrografy podpisuje się w celu uzyskania fortuny, władzy czy sławy, ale ty złożyłaś swój podpis, bo chciałaś uratować życie i to nie swoje, lecz cudze. Dlatego Mój Pan ma zamiar walczyć o Ciebie. - Chce mnie uratować? – zapytałam cicho. Anioł pokiwał głową i mówił dalej: - Wykazałaś się niesamowitą bezinteresownością podpisując ten cyrograf. Jednak nie wiemy, czy Mojemu Panu uda się wygrać twoją duszę. Wszyscy o tobie mówią, i w niebie i w piekle. Plotka głosi, że jesteś potrzebna Diabłu do czegoś ważnego. Jeśli to prawda, nie odda ciebie tak łatwo. – Przestraszyłam się tego, że słowa Flammy okazały się prawdą. - Kiedy ta „debata”? – zapytałam. - Dzisiaj w nocy poznasz swój ostateczny los. - Czy powiadomisz mnie o wyniku? – Anielica pokiwała, a ja posłałam jej pół uśmiech. – Aniele, dlaczego Bóg chce o mnie walczyć? Jestem niewierząca. - Choć nie wierzysz Niego, dajesz świadectwo prawdziwej wiary. Nie nasze przekonania są ważne, lecz czyny. - Dziękuje, Aniele. - Szepnęłam, uklękła przede mną i uścisnęła moje dłonie. - Miej siłę, Anastazjo. – ucałowała moją rękę i zniknęła. Sam Bóg będzie o mnie walczyć. To znaczyło wszystko i nie znaczyło nic.

***

Czyściec był cichym miejscem, może nie licząc szmeru modlitw milionów oczekujących. Każdy oczekiwał jego przybycia. Rzadko walczy się tutaj o jakąś duszę i to jeszcze za jej życia. Lucyfer szedł spokojnie, raz po raz strzelając z…

— koniec bezpłatnego podglądu —