O znecaniu się

Pierwsze 50%

{i} Tekst dedykuję sobie i innym, którzy mogliby pracować na to, żeby świat był jeszcze lepszy, ale tego nie czynią, gdyż bezużytecznie klikają w sieci. {/i}

O ZNECANIU SIĘ

Żeby język był zawsze na bieżąco z diagnozowaniem współczesnych społecznych chorób i przekleństw ludzkości opiszmy zjawisko ZNECANIA SIĘ. Ta niedawno powstała forma masochizmu nie doczekała się jeszcze odpowiedniego sklasyfikowania. ZNECANIE SIĘ to bezproduktywne przesiadywanie w sieci czyli Internecie. W badaniu przyczyn nie wyklucza ani wpływu freudowskiego Tanatosa ani też bycia schwytanym przez wielkiego wszechwiedzącego pająka o imieniu G. Jedno jest pewne: z zewnątrz wygląda to na rozmyślne i satysfakcjonujące pozbawianie się życia (czyt. czasu). Nazwijmy tę aktywność nałogiem Z. Nieprzypadkowe jest tu podobieństwo tego słowa do znęcania się, albowiem biedny ludzki mózg dotkliwie odczuwa nałóg Z. Pokrywa się wówczas kleistymi supłami pochodzącymi z sieci powstałej z flegmy pająka G oraz innych robaków, co skutkuje tym, że neurony pracują coraz wolniej… A nieskończenie splątane węzły tej nici okupowane są przez pomniejsze pasożyty, które noszą imiona: Twoja Tuba, Gronowisko, Nasza Kleista, Wirtualna Pluskwa etc., które niepostrzeżenie spijają żywicę z mózgu tak, że staje się suchy jak orzech włoski.

Wyraźne jest podobieństwo pomiędzy „znecaniem się” a dwoma innymi znanymi już nałogami. Są to nałogi „couching” oraz „obiboxing”. Pierwszy z nich odbywa się na sofie często przy pomocy TV, natomiast drugi jest zarezerwowana dla perfekcjonistów w bezproduktywnym spędzaniu czasu. Cel jakim jest…

— koniec bezpłatnego podglądu —