Oddech śmierci - Część Prawdy

Pierwsze 50%

Otworzyła oczy, promienie słoneczne wpadające do jej pokoju przemieszczały się powolutku w stronę jej łóżka. Bluzka kleiła jej się do ciała. Znów miała ten sam koszmar który nawiedzał ją już od kilku miesięcy. Biegła przez ciemny las, lecz i las nagle stał się ciemnością. Była w ciemności i biegła w nią. Lecz nagle ktoś łapał ją za rękę, gdy się chciała odwrócić, budziła się. Sama nie wiedziała co w tym śnie jest strasznego, lecz coś ją w nim przerażało i zawsze gdy się budziła była oblana cała potem. - Przede mną kolejny nudny dzień - powiedziała do siebie w wstała z łóżka udając się do łazienki. Nie wiedziała jak bardzo się myli. ------------------------------------------------------------------ Jak zwyczaj weszła na teren szkoły z tęsknotą patrząc w stronę parku, ruszyła do szatni. Tam już nikogo nie było. Nie lubiła przychodzić do szatni kiedy było w niej pełno ludzi, i tak by wszyscy ją omijali. Jak zawsze przebrała się ale coś nie dawało jej spokoju. Odwróciła się czując na sobie kogoś wzrok. - Ah to Ty, czy naprawdę chcesz aby szkoła uważała cię za dziwoląga? - Spytała ujrzawszy Darka. On się uśmiechnął.Odwróciła się znów w stronę szafki wyjmując książki - Nie przeszkadza mi to, wole twoje towarzystwo niż wszystkich innych- usłyszała przy uchu. Podniosła wzrok i napotkała jego oczy. Miały zielony intensywny kolor. - Jak ty..? Co..? Przed chwilą stałeś na drugim końcu szatni. - Powiedziała zaskoczona. - Nie mogłeś tak szybko znaleźć się obok mnie. - Zdawało Ci się Jenisso. Stałem obok Ciebie cały czas - Powiedział bardzo spokojnie. Nie wierzyłam własnym uszom powiedział dokładnie to samo co Edward powiedział Belli w Zmierzchu. - Jesteś dziwniejszy ode mnie. A tak podobny. I czemu cytujesz nie swoje słowa? Tak samo powiedział wampir Edward do zwykłej Belli - szepnęła…

— koniec bezpłatnego podglądu —