Ostatni zabójca upadłych
Nie wszystko jest tym, czym się wydaje.
John Doe nie znosił swojego imienia. Jeszcze jako dziecko chciał skarcić rodziców za to, że tak z niego zakpili, ale oni – bezczelnie i z premedytacją – umarli, zanim zdążył cokolwiek powiedzieć. Gdy dorósł, przekonał się, jak wielką moc mają imiona. Wszystkie wiązały właściciela z własną gałęzią losu, ściągały na swoją ścieżkę przeznaczenia. Właśnie dlatego niektórzy byli ostrzy jak cierń, a inni odnosili życiowe sukcesy lub stawali się ostoją sprawiedliwości. Za to on, cóż, John Doe był nikim. Jak każdego wieczora zwlókł się z łóżka po kilku godzinach niespokojnego snu. Ubrał się nieśpiesznie i, powłócząc nogami, dotarł do łazienki. Wizytę w niej ograniczył do przemycia twarzy zimną wodą. Naprzeciwko toalety znajdowało się niewielkie pomieszczenie. Parodia salonu, z wytartym dywanem rozłożonym pod starą kanapą. W kąt pokoju, wraz z małym stolikiem i parą krzeseł, wciśnięto brudną kuchenkę oraz dwie szafki. John podszedł do jednej z nich, po czym wymacał w środku kontury pękniętego…
Zaloguj się lub załóż konto, aby czytać pełne teksty, zapisywać i oceniać.
Znalazłeś problem w tym tekście? Zaloguj się, aby zgłosić tekst.
Czytelnicy tej publikacji
Zbieramy dane o lekturze. Publiczne statystyki pojawią się po osiągnięciu 20 czytelników pełnego tekstu.
Ostatnie 30 dni, z dzisiejszą aktywnością. Aktualizacja raz na godzinę. Liczby są zaokrąglone. Pomiar od 2026-09-12.
Jak liczymy?
Popularność łączy liczbę czytelników pełnej treści, średni postęp i odsetek ukończeń. Same kliknięcia nie dodają punktów.
Wynik = √liczby czytelników × (0,20 + 0,30 × średni postęp + 0,50 × odsetek ukończeń). Postęp i odsetek we wzorze mają wartości od 0 do 1.
Pulę Popularnych liczymy od uruchomienia nowej wersji serwisu (27 września 2026). Kwalifikuje się tekst z co najmniej 2 czytelnikami pełnej treści. Raz na godzinę wybieramy 100 najwyższych wyników. Strona główna losuje z tej puli do ośmiu publikacji. Starszy tekst również może się zakwalifikować.
Ukończenie oznacza szacowaną lekturę przynajmniej 90% treści, dotarcie do zakończenia i odpowiedni czas. Szybkie przewinięcie, ukryta karta, własne odczyty autora i powtórzenia nie zwiększają wyniku. Postęp łączymy między wizytami. Koniec bezpłatnego fragmentu liczymy oddzielnie.
Pomiar jest szacunkiem i obejmuje działający czytnik w przeglądarce. Liczby czytelników dotyczą kont; wizyty gości są osobną statystyką. Dane o lekturze zbieramy od wdrożenia nowego pomiaru. Dawne odsłony pozostają archiwalnym licznikiem.
Na stronie tekstu chronimy małe próby: liczby zaokrąglamy do piątek, a odsetki do pięciu punktów procentowych. Autor z planem Creator+ widzi w swoim panelu dokładne liczby, a odsetki i średnie od pięciu czytelników. „—” oznacza brak wystarczających danych. Nie ujawniamy, kto czytał, ani zachowań poszczególnych osób.
Komentarze czytelników
Profil vyzart
Aby komentować, zaloguj się.
Wczytywanie komentarzy…