Ostatnia fotografia Spoormana - CZĘŚĆ II
Młody fotograf wpada na trop niezwykłych, mrocznych fotografii, których autorem jest J. Spoorman.
LINK do części pierwszej: [adres ukryty]
12 grudnia Spadł śnieg, po raz pierwszy w tym roku. Moje poszukiwania zabrnęły w ślepą uliczkę. Spoormana nie znają profesorowie, listy studentów o nim milczą. Tajemniczy dagerotyp wydaje się jedynym śladem jego istnienia.
Jeśli chodzi o sam uniwersytet – dostaliśmy kolejne zadanie: „Nietrwałość śniegu, jako metafora życia i śmierci”. Myślałem, że się porzygam. Nawet nie wyciągnąłem aparatu – zaliczenie i tak już miałem w kieszeni. Moja wystawa okazała się wielkim sukcesem. Sprzedano kilka zdjęć, a na ostatnich stronach regionalnych gazet natknąłem się na krótkie notki o „małoletnim geniuszu fotografii”. Zauważyłem, że mimo mojego mizernego wzrostu i rachitycznego wyglądu, zacząłem przyciągać spojrzenia kobiet. To zainteresowanie, póki co, było jednak tylko jednostronne. Wszystkie wieczory spędzam wpatrując się w fotografię, w twarz tajemniczego mężczyzny, który chowa się w ciemnym budynku.
Zaloguj się lub załóż konto, aby czytać pełne teksty, zapisywać i oceniać.
Widzisz problem w tym tekście? Zaloguj się, aby zgłosić tekst.
Czytelnicy tej publikacji
Zbieramy dane o lekturze. Publiczne statystyki pojawią się po osiągnięciu 20 czytelników pełnego tekstu.
Ostatnie 30 dni, z dzisiejszą aktywnością. Aktualizacja raz na godzinę. Liczby są zaokrąglone. Pomiar od 2026-09-12.
Jak liczymy?
Popularność łączy liczbę czytelników pełnej treści, średni postęp i odsetek ukończeń. Same kliknięcia nie dodają punktów.
Wynik = √liczby czytelników × (0,20 + 0,30 × średni postęp + 0,50 × odsetek ukończeń). Postęp i odsetek we wzorze mają wartości od 0 do 1.
Pulę Popularnych liczymy od uruchomienia nowej wersji serwisu (27 września 2026). Kwalifikuje się tekst z co najmniej 2 czytelnikami pełnej treści. Raz na godzinę wybieramy 100 najwyższych wyników. Strona główna losuje z tej puli do ośmiu publikacji. Starszy tekst również może się zakwalifikować.
Ukończenie oznacza szacowaną lekturę przynajmniej 90% treści, dotarcie do zakończenia i odpowiedni czas. Szybkie przewinięcie, ukryta karta, własne odczyty autora i powtórzenia nie zwiększają wyniku. Postęp łączymy między wizytami. Koniec bezpłatnego fragmentu liczymy oddzielnie.
Pomiar jest szacunkiem i obejmuje działający czytnik w przeglądarce. Liczby czytelników dotyczą kont; wizyty gości są osobną statystyką. Dane o lekturze zbieramy od wdrożenia nowego pomiaru. Dawne odsłony pozostają archiwalnym licznikiem.
Na stronie tekstu chronimy małe próby: liczby zaokrąglamy do piątek, a odsetki do pięciu punktów procentowych. Autor z planem Creator+ widzi w swoim panelu dokładne liczby, a odsetki i średnie od pięciu czytelników. „—” oznacza brak wystarczających danych. Nie ujawniamy, kto czytał, ani zachowań poszczególnych osób.
Komentarze czytelników
Profil reaktywacja_pstraga
Aby komentować, zaloguj się.
Wczytywanie komentarzy…