Pamiętnik z przyszłości

Pierwsze 50%

Nazywam się Alek Alex i jestem studentką piątego roku Politechniki Warszawskiej na wydziale FSiBK czyli Fizyki Stosowanej i Badań Kosmosu. Podczas doświadczeń z grawitacją udało nam się wynaleźć urządzenie, które pozwala nam ominąć zagięcie sinusoidy czasowej i poruszać się w czasie w linii prostej. Urządzenie to nazwaliśmy Sekvenser Czasowy. Pozwala nam ono omijać paraboidalne łuki czasowe. S.C.-ek nazywany przez nas zdrobniale Skoczek nie stawiał przed nami praktycznie żadnych wymagań odnośnie naszej fizjonomii. Podróżnikiem w czasie mógł być właściwie każdy, kto posiadał dosyć determinacji by zostać w przyszłości. Myśląc o sobie dochodziłam do wniosku, że jeżeli podjęłabym takie ryzyko rodzice byliby ze mnie dumni. Tym bardziej, że mam piętnaście lat i jestem jednym z tych cudownych dzieci, chociaż wcale tak o sobie nie sądzę. Mając na sobie presję otoczenia zgłosiłam się do tej misji. Mój wiek, wiedza i predyspozycje fizyczne (dziewięć lat trenowałam karate) stawiały mnie w pierwszym rzędzie kandydatów do tej wyprawy. 18 października 2010 roku zapadł werdykt, że lecę. Pewnego dnia o godzinie 1632 dowiedziałam się, że za cztery doby począwszy od astronomicznego zachodu słońca z dokładnością co do 0,2 minuty mam wyruszyć. Jest rok 2427 na tym powinnam zakończyć mój pamiętnik ponieważ, wiek XX i XXI wydają się być wiekami średnimi. W obecnym czasie badania genetyczne mają się tak do mojej współczesności, czyli XXI w. jak sekcje zwłok Leonarda da Vinci do XX w. Wbrew wszelkim obawom, że będę osamotniona moje przybycie było oczekiwane. Znalazłam się w czymś co można…

— koniec bezpłatnego podglądu —