Późno ...

Pierwsze 50%

Opowiadanie było pisane na poczekaniu. Z góry przepraszam za wszelkie błędy.Życzę miłej lektury.

Nawet nie pamiętam kiedy ostatnio tak lało ...

Świata nie było widać. Wąskie uliczki Vevey szybko zamieniły się w rwące potoki. Wokół cichy, tłumiony szum i nadzwyczajny rytm w zimnym deszczu ... Widziałem ją. Siedziała sama przy małym stoliku. Była młodą blondynką. Najwyraźniej na kogoś czekała. Wkrótce w drzwiach zjawił się starszy mężczyzna. Miał na sobie długi, przemoknięty płaszcz. Stał tak w drzwiach przez chwilę, potem zaczął się rozglądać. Podszedł do tamtej dziewczyny. Chciałem podejść, przwitać się. Ale kiedy podchdziłem oni zaczęli się kłócić. Tak ona najwyrażniej próbowała mu coś wytłumaczyć. Kłócili się tak bardzo, że się zatrzymałem. Postanowiłem nie mieszać się w sprawy innych ... W dwa tygodnie póżniej miała straszny wypadek samochodowy. Mówili, że przyczyną był oczywiście alkohol. Ja im nie wierzę. Nie - każdy ale nie ona. Ona nigdy nie piła ... miała swoje zasady których się trzymała. Według mnie to on zawinił. To on był winny jej śmierci. Cóż ale jego już nie ma, jej również. A Ty co myślisz ? no tak, już nigdy się nie dowiemy jak było naprawdę. Popatrz tak, o tam pod ścianą. Widzisz tą kobietę w zielonym swetrze. To Mery ... jej matka. Załamała się po stracie córki. Od tamtego czasu nnie wychodzi z domu ani na chwilę. Jedynie od czasu…

— koniec bezpłatnego podglądu —