Prawdziwa przyjaźń.

Pierwsze 50%

O prawdziwej przyjażni.

Był ranek, Oliwia właśnie się obudziła, po chwili wstała z łóżka, i zaczęła zbierać się do szkoły. Po śniadaniu, około godziny 7:30 Oliwia zebrała się, i wyszła na autobus, którym jechała do szkoły. Była wzorową uczennicą, bardzo dobrze się uczyła. Miała długie jasno rude włosy i piękne niebieskie oczy, była wysoka. Piętnastoletnia dziewczyna nie była zbyt lubiana w klasie i szkole, gdyż wszyscy uważali ją za kujonkę. Oliwia miała tylko jedną przyjaciółkę, na imię było Jej Magdalena, miała długie włosy o ciemnym odcieniu. Przyjaźniły się od niedawna, lecz ich przyjaźń wydawała się być bardzo trwała. Oliwia była osobą bardzo nieśmiałą, ciężko zawierała nowe znajomości, nigdy wcześniej nie wiedziała co to przyjaźń, gdyż nigdy wcześnie nie miała osoby bliskiej sercu. Dziewczyny lubiły razem spędzać czas, tego wieczoru Magdalena zaproponowała swojej przyjaciółce wyjście do teatru, ta bardzo chciała się zgodzić, lecz nie miała pieniędzy, by zapłacić za bilet do teatru. Oliwia nie pochodziła z zamożnej rodziny, w swoim życiu nie zaznała wielu dobrodziejstw. Jej ojciec zaginął, gdy ta miała trzynaście lat, jej matka też nie zarabiała zbyt wiele, ledwo wystarczało im na życie, i akcesoria do szkoły. Tego popołudnia Magdalena nie pozwoliła zostać swojej przyjaciółce w domu, i powiedziała, że zapłaci jej za bilet na spektakl. Oliwia wahała się, lecz po namowach przyjaciółki zgodziła się. Obydwie dziewczyny miały talent aktorski, obydwie chodziły na kółko teatralne w szkole i w prawie każdej sztuce odgrywały główne role. Spektakl bardzo im się podobał, Oliwia była bardzo szczęśliwa, że mogła spędzić ten wspaniały czas z przyjaciółką, której była bardzo wdzięczna. Dziewczyny chodziły do jednej klasy w gimnazjum, pomagały sobie we wszystkim. I tak mijały kolejne dni i tygodnie, dziewczyny chodziły do szkoły, na lekcje, na kółko teatralne, i potem do domu. Pewnego dnia na kółku teatralnym Oliwia straciła przytomność i została zabrana do szpitala, by sprawdzić, co było tego przyczynom, lecz dziewczyna nie wybudzała się, zapadła w śpiączkę, najprawdopodobniej z powodu urazu głowy, którego doznała po tym jak się przewróciła. Lekarze nie potrafili jej wybudzić, mijały minuty, godziny, dni, tygodnie, a Oliwia nadal się nie wybudzała. Przy jej łóżku cały czas, gdy tylko było to możliwe czuwała jej matka, i jej przyjaciółka, jeśli nie była w szkole, była w szpitalu przy Oliwii. Po dwóch tygodniach Oliwia wybudziła się, lecz nie była do końca sobą, nie wiedziała, gdzie jest, co się z nią dzieje, pamiętała jedynie, jak przewróciła się na próbie kółka teatralnego. Po przebudzeniu była w szoku, i zapytała się gdzie jest, i jak długo spała. Przyjaciółka odpowiedziała jej na te pytania, i pozostała przy jej łóżku po dwóch tygodniach pobytu na obserwacji, Oliwia wróciła do domu, a po kolejnym tygodni wróciła do szkoły. Miała bardzo wiele materiału do nadrobienia, lecz nauczyciele wiedzieli, że da radę, gdyż była bardzo zdolna. Po jej powrocie w klasie zaczęły się dziwne szepty za jej plecami, i dwie najgorsze osoby z klasy zaczęły dokuczać Magdalenie i jej przyjaciółce. Magdalena dawała sobie z tym radę, lecz Oliwia miała bardzo słabą psychikę i nie dawała sobie z tym rady. Magdalena bardzo wspierała bardzo swoją przyjaciółkę, i poradziła jej, by ta

— koniec bezpłatnego podglądu —