Stanisław&Fred: Słoik z.... kapustą?!

Pierwsze 50%

Od września Stanisław wrócił do pracy [nauczanie w gimnazjum] i złapał dodatkowe godziny w innej szkole oraz trochę korepetycji. To niestety oznaczało, że Stanisław miał mało ,a raczej nie miał w ogóle wolnego czasu. Nie miał go do tego stopnia, że nie mógł nawet sprzątać.... Jednak od czego jest miła staruszka mieszkająca w sąsiedztwie? Była starsza, pomarszczona, miała dużo wolnego czasu i nie trzeba było jej wiele płacić.... Po prostu idealna siła robocza. Pozostawał oczywiście kłopot Freda, a raczej jego głowy mieszkającej w słoiku.....jednak starzy ludzie mają to do siebie ,że niedowidzą więc głowa stojąca na stole w słoiku może równie dobrze być złotą rybką..... I prawdopodobnie ta współpraca układałaby się dobrze gdyby nie kapusta. Spytacie jak kapusta może zaszkodzić gadającej głowie....odpowiedź brzmi nijak......jednak jeśli do tego dodamy ślepawą staruszkę.....ale zacznijmy od początku. Stanisław jak zwykle szedł na rano do szkoły ,a obiecał starszej pani ,że zostawi jej trochę swojej wspaniałej kiszonej kapusty o dziwo warzywa z ogródka smakowały o niebo lepiej odkąd znajdował się tam parę trupów...*. Oczywiście on musiał o tym zapomnieć, a raczej przypomnieć sobie przed samym wyjściem do pracy. Tak więc w ekstremalnie szybkim tempie wpakował do słoja kapustę i postawił obok słoja z głową Freda..... Jak nietrudno się domyślić staruszka pomyliła słoje.....Jednak Fred czuwał - Te paniusiu może mnie postawisz na stole? -burknął gdyż tego dnia bolała go głowa.... -O matko boska!- krzyknęła staruszka. -Nie matko boska tylko Siergiej ,a teraz...... -Szatan! W tym domu jest…

— koniec bezpłatnego podglądu —