Stara wróżka.

Pierwsze 50%

Śpię i śnię piękne sny pełne słońca i wzniosłych czynów. Słyszę szum drzew i śpiew ptaków. Ptaki śpiewają coraz głośniej i głośniej natarczywie wręcz wulgarnie. Sen ucieka jak spłoszony ptak a śpiew ptaków zmienia się w ddzwięk budzika.To on wzywa tak wulgarnie bym wróciła ze snu. Udaje, że go nie słyszę, ale jego dźwięk wdziera się do mózgu i nie pozwoli zasnąć.Powoli wstaję i widzę, że za oknem pada deszcz i wieje wiatr. Nastrój mam podły jak pogoda.Szybko ubieram się i szykuje do wyjścia do pracy. Wybiegam z domu a wiatr szarpie moją kurtkę. Czekam aż przyjedzie autobus i zanurzam się w marzeniach ciepłych jak promienie słońca. Jestem znów w świecie, w którym jestem szczęśliwa. Nagle przyjeżdża autobus i wracam do rzeczywistości.

Wsiadam i jadę do pracy. W sklepie przebieram się i staję za ladą. Przychodzą klienci i wybierają towar. Zadają mnóstwo pytań dziwnych pytań.Odpowiadam z uśmiechem na ustach i podaję towar.Czuję ogarniający mnie bunt i wściekłość. Wściekłość na klientów na kierownika, który mnie pogania i na cały swiat.Na moje szare bezbarwne życie i na los, że mnie tak karze. Mija godzina za godziną.Dalej te same pytania i te same pretensje.Kilku wyrostków robi sobie ze mnie żarty, bo wiedzą, że nie mogę im niegrzecznie odpowiedzieć. Jeszcze godzina do końca,jeszcze trochę i będę wolna.Patrze na zegar a jego wskazówki wydają się stać w miejscu. Wydaje mi się, że zegar wykrzywia się do mnie i cofa czas bym musiała tak obsługiwać bez końca.Złośliwy zegar bezduszna maszyna..Jestem zmęczona.Czuje, że za chwilę będę płakać lub zacznę krzyczeć.

Jestem wolna skończyłam zmianę! Szybko się przebieram i wychodzę, Wiatr nadal mną sapię a deszcz zalewa mi oczy. Wsiadam do autobusu i siadam z ulgą na wolnym miejscu. Autobus wlecze się powoli a na karz dym przystanku przybywa osób. Widzę jak wsiada starsza kobieta i staje koło mnie Zaczynam powoli wstawać

— koniec bezpłatnego podglądu —