Stoik
Dwa spojrzenia na filozofię stoików.
Fragment dziennika Sylwii Borkowskiej Warszawa, 12 stycznia 1943
Nie wierzę. Trzymamy się jeszcze. Nie wiem, jak. Ale jakoś. Ciotka, wciąż lecząc swoją ranę, umiera z niepewności, zresztą jak wszyscy. Gdzie jest Helena? Nieszczęśnicy, którzy zdecydują się na AK, nie mogą kontaktować się z rodziną. Nie wiemy, gdzie jest, jaki ma pseudonim, kim są jej przyjaciele. Pewnie gdzieś jest w Warszawie, a może nie. Może metr pod ziemią, może na Szucha, albo na Pawiaku. Może w szpitalu, gdzie leczą jej jakieś rany po strzelaninie. Nie wiemy. I z drugiej strony nie chcemy wiedzieć. Boimy się. Tata jest w niewoli. Tak mówią ludzie, którym udało się uciec stamtąd. Że polskich oficerów Ruskie wywieźli gdzieś w głąb ich kraju. A może zabili? Dobrze, że mama funkcjonuje na poziomie bliskim roślinie, bo umarłaby ze strachu i niepewności. Ah, mama. Pogorszyło się jej i to bardzo. Może to i okrutne, ale wolałabym, żeby był tu jakiś porządny szpital psychiatryczny, bo mam dość, mimo że zaciskam zęby i nie…
Zaloguj się lub załóż konto, aby czytać pełne teksty, zapisywać i oceniać.
Znalazłeś problem w tym tekście? Zaloguj się, aby zgłosić tekst.
Czytelnicy tej publikacji
Zbieramy dane o lekturze. Publiczne statystyki pojawią się po osiągnięciu 20 czytelników pełnego tekstu.
Ostatnie 30 dni, z dzisiejszą aktywnością. Aktualizacja raz na godzinę. Liczby są zaokrąglone. Pomiar od 2026-09-12.
Jak liczymy?
Popularność łączy liczbę czytelników pełnej treści, średni postęp i odsetek ukończeń. Same kliknięcia nie dodają punktów.
Wynik = √liczby czytelników × (0,20 + 0,30 × średni postęp + 0,50 × odsetek ukończeń). Postęp i odsetek we wzorze mają wartości od 0 do 1.
Pulę Popularnych liczymy od uruchomienia nowej wersji serwisu (27 września 2026). Kwalifikuje się tekst z co najmniej 2 czytelnikami pełnej treści. Raz na godzinę wybieramy 100 najwyższych wyników. Strona główna losuje z tej puli do ośmiu publikacji. Starszy tekst również może się zakwalifikować.
Ukończenie oznacza szacowaną lekturę przynajmniej 90% treści, dotarcie do zakończenia i odpowiedni czas. Szybkie przewinięcie, ukryta karta, własne odczyty autora i powtórzenia nie zwiększają wyniku. Postęp łączymy między wizytami. Koniec bezpłatnego fragmentu liczymy oddzielnie.
Pomiar jest szacunkiem i obejmuje działający czytnik w przeglądarce. Liczby czytelników dotyczą kont; wizyty gości są osobną statystyką. Dane o lekturze zbieramy od wdrożenia nowego pomiaru. Dawne odsłony pozostają archiwalnym licznikiem.
Na stronie tekstu chronimy małe próby: liczby zaokrąglamy do piątek, a odsetki do pięciu punktów procentowych. Autor z planem Creator+ widzi w swoim panelu dokładne liczby, a odsetki i średnie od pięciu czytelników. „—” oznacza brak wystarczających danych. Nie ujawniamy, kto czytał, ani zachowań poszczególnych osób.
Komentarze czytelników
Profil historynKA
Aby komentować, zaloguj się.
Wczytywanie komentarzy…