Tajemnicza dziewczyna

Pierwsze 50%

Kiedy moi rodzice prowadzili życie na Ziemi, po odejściu zostawili dla mnie dom. Co prawda teraz jest trochę zaniedbany, ale jak by na to spojrzeć, to większość ludzi w Japonii mieszka w starych i brzydkich mieszkaniach. Mgła i rosa powoli znikały. Coraz więcej ludzi chodziło po ulicach Hokkaido, a morze zaczęło być dziwnie spokojne. Była niedziela, a w moich planach na dziś, było odwiedzenie Mai. Miałam dziwne przeczucie, że niedługo coś się wydarzy. Byłam niemal pewna, że tamta anielica to właśnie moja przyjaciółka. Poszłam do niej razem z Yuichim. Przechodziliśmy koło parków i ogrodów. Słońce o tej porze było wysoko na niebie i ocieplało swoimi promieniami każdy zakątek Ziemi. Rośliny zaczęły się rozwijać i wypuszczać swoje pąki. Mai mieszkała w dwu rodzinnym domu, to znaczy, że obok niej mieszkała inna rodzina. Dom ten, był przegrodzony niskim i małym mostkiem. Ogród mieli piękny i urodzajny, a przy dzisiejszym słońcu mienił się różnymi kolorami. Zadzwoniłam do drzwi. Chwilę poczekałam, aż w końcu ktoś pociągnął za klamkę. W wejściu ukazał się mężczyzna. Wpuścił mnie i powiedział, że moja koleżanka jest na górze. Wyglądał jakoś dziwnie, znajomo. W mieszkaniu, także znajdowało dużo kwiatów i roślin. Niektóre meble były nimi pooplatane, nawet na schodach znajdowały się pnącza. Razem z Yuichi weszłam ostrożnie na górę, tak by nie nadepnąć którejś z roślin. Otworzyłam drzwi do pokoju Mai i zobaczyłam ją leżącą na podłodze. Pewnie spadła z łóżka i nie miała siły się podnieść. Szybko podbiegłam do niej, a wtedy zobaczyłam jej przestraszony wyraz twarzy. Była blada i posiniaczona, jej serce biło jak szalone, a ciało miała bezwładne. Wyglądała, jak by chciała uciec, krzyczała, ale nie mogła się poruszyć. - Mai, Mai- mówiłam spokojnie. Podniosłam ją i przytuliłam. Po jakimś czasie ocknęła się i popatrzyła na mnie załzawionymi oczami pełnymi strachu i niepokoju. Kiedy chciała coś powiedzieć, jej słowa się urywały. Położyłam ją na łóżku,

— koniec bezpłatnego podglądu —