Tak umiera...
tak umiera pisarstwo
Pokaż fragmentZwiń fragment
Pierwsze 50%
Jako dziecko brałem do ręki ołówek i nudziłem rodziców o nowe kartki do rysowania. Gryzmoliłem zawzięcie zamki, rycerzy, smoki...
Kiedy tylko nauczyłem się pisać - zacząłem tworzyć własne historie, choć były to właściwie historyjki od-twarzane i kompilowane przez dziecięcy umysł.
Jako nastolatek już nie tylko odtwarzałem zasłyszane - ale i tworzyłem nowe. Zaczynałem dziesiątki historyjek i nie dokańczałem ich, bazgrałem i bazgrałem, niszcząc (?) kilogramy i tony papieru... biedne wycinane lasy.
Po dwudziestce wyrobiłem sobie ładny charakter pisma, choć moja dłoń nigdy nie przywykla do subtelnego pióra. Pisałem długopisem.
Dotyk papieru w dłoniach, przepięknego tworzywa, delikatnego, ale i potrafiącego przeciąć palec krawędzią do krwi... Poplamione tuszem palce, końcówka długopisu w zębach, wzrok zapatrzony w czystą kartkę, którą mogłem zapełnić na tyle sposobów, co tylko przyjdzie do głowy, nie tylko rycerze i smoki...
Studia wymusiły zakup komputera.
Niecierpiałem klawiatury. Powolnego niezgrabnego klepania w klawisze, programu idiotycznie wtrącającego się w to co piszę.
Praca wymusiła szybkie klepanie w klawiaturę, powoli magia pióra (długopisu - lecz pióro brzmi bardziej poetycko) i dotyk papieru zaniknęły, odeszły, umarły wraz z wprawą w "pisaniu" na komputerze.
Zacząłem tracić przestrzeń wyobraźni, radość i kontakt pisania, zamiast magii kreatywności pojawiło się otępienie, ból oczu i głowy od monitora i tych nieprzyjaznych promieniujących z niego…
— koniec bezpłatnego podglądu —
Zaloguj się lub załóż konto, aby czytać pełne teksty, zapisywać i oceniać.
Znalazłeś problem w tym tekście? Zaloguj się, aby zgłosić tekst.
Czytelnicy tej publikacji
Zbieramy dane o lekturze. Publiczne statystyki pojawią się po osiągnięciu 20 czytelników pełnego tekstu.
Ostatnie 30 dni, z dzisiejszą aktywnością. Aktualizacja raz na godzinę. Liczby są zaokrąglone. Pomiar od 2026-09-12.
Jak liczymy?
Popularność łączy liczbę czytelników pełnej treści, średni postęp i odsetek ukończeń z ostatnich 30 dni. Same kliknięcia nie dodają punktów.
Wynik = √liczby czytelników × (0,20 + 0,30 × średni postęp + 0,50 × odsetek ukończeń). Postęp i odsetek we wzorze mają wartości od 0 do 1.
Do puli kwalifikuje się tekst z co najmniej 20 czytelnikami. Raz na godzinę wybieramy 30 najwyższych wyników. Strona główna losuje z tej puli do ośmiu publikacji. Starszy tekst również może się zakwalifikować.
Ukończenie oznacza szacowaną lekturę przynajmniej 90% treści, dotarcie do zakończenia i odpowiedni czas. Szybkie przewinięcie, ukryta karta, własne odczyty autora i powtórzenia nie zwiększają wyniku. Postęp łączymy między wizytami. Koniec bezpłatnego fragmentu liczymy oddzielnie.
Pomiar jest szacunkiem i obejmuje działający czytnik w przeglądarce. Liczby czytelników dotyczą kont; wizyty gości są osobną statystyką. Dane o lekturze zbieramy od wdrożenia nowego pomiaru. Dawne odsłony pozostają archiwalnym licznikiem.
Chronimy małe próby i zaokrąglamy liczby do piątek oraz odsetki do pięciu punktów procentowych. „—” oznacza brak wystarczających danych. Nie ujawniamy zachowań poszczególnych osób.
Komentarze czytelników
Profil SzaryCzłowiek
Aby komentować, zaloguj się.
Wczytywanie komentarzy…