Wbrew cierpieniom, na zawsze... R12

Pierwsze 50%

- Jak było na przyjęciu?– spytał Bill siedząc przy kominku, czytając poranną gazetę. Syn wszedł do salonu, usiadł w fotelu naprzeciwko ojca - Dziś długo słuchałem radia czekałem na jakiś znak...i kiedy chciałem już je wyłączyć usłyszałem anielski głos, taki nie realny. Dziewczyna ma dwadzieścia cztery lata, mimo bogactwa jakie posiada jej życie nie było usłane różami. Cała gazeta jest jej poświęcona, piszą o wszystkim. Kiedy tak na nią patrzę zastanawiam się, czy nasza Samanta mogłaby być się taką gwiazdą, kochała śpiew i sama pisała piosenki...nieraz wyzywałeś ją, że brzdęka na gitarze przez całe dnie. Nie wiem czemu, ale patrząc na zdjęcie tej piosenkarki dostrzegam w niej z moją małą Sam...– przerwał mężczyzna płacząc. Odłożył gazetę, starał się opanować łzy, by nie denerwować syna. - Bardzo mi ich brakuje, najpierw Sam, potem twoja matka...przeżyliśmy tak wiele synu. To były dwie kobiety które tak bardzo kochałem jak nikogo innego na świecie – oznajmił Bill, ocierając łzy, spojrzał na syna - Tato wczoraj na przyjęciu poznałem kogoś, była tak piękna...dzięki niej zapomniałem o wszystkim, nawet o Samancie, czy to źle?– spytał wyznając ojcu - Jak nazywała się ta kobieta?– zapytał staruszek - Anhela Guzman – odpowiedział, a serce Billa zamarło na chwilę. Anhela spacerowała po plaży spoglądając na słońce tonące w oceanie. Nagle podbiegły do niej trzy psy dingo. Przerażona kobieta stanęła jakby sparaliżowana. Po chwili poczuła dziwną pewność siebie, kiedy zaczęła głaskać jednego z nich. Piosenkarka znów przypominała sobie siebie jak bawiła się z psami biegając całymi dniami po plaży. Wśród tych fragmentów znów zobaczyła postać tajemniczego chłopca, który wołał ją, lecz ona nie słyszała jego głosu. Nickolas zobaczył gwiazdę jak biegała z psami, nie mógł uwierzyć. Przez chwilę

— koniec bezpłatnego podglądu —