Wbrew cierpieniom,na zawsze... R8

Pierwsze 50%

Andres wspierał Anhele na czas nieobecności ukochanego. Do czasu, aż któregoś dnia wróciła ze studia telewizyjnego, w którym udzielała wywiadu, w domu czekał na nią Marc Antoni. - Nie spodziewałam się ciebie tutaj, po co przyjechałeś, po tylu miesiącach milczenia?– spytała podchodząc do niego rozgniewana. Mężczyzna wstał z fotela i stanął naprzeciwko niej. - Martwiłem się o ciebie – odparł, a ona parsknęła śmiechem. - Martwiłeś się o mnie cały rok – powiedziała - Kiedy przestałaś pisać myślałem, że o mnie zapomniałaś – wyznał Marc przysuwając ją do siebie, wziął ją w ramiona. Ona spojrzała mu w oczy. - Nie mogłabym – wyszeptała, delikatnie odpychając go od siebie. - Moja matka jest bardzo chora, wciąż mnie potrzebuje, a ja potrzebuje ciebie, nie mogę żyć z dal od ciebie – powiedział, a ona odsunęła się od niego. - Chcesz żebym z tobą wróciła mimo iż wiesz, że nie chcę opuścić tego miasta jest mi tu dobrze z Andresem. W końcu stało się to o czym wspominała ci dawno temu – odparła. - Mianowicie co?– spytał zdziwiony będąc trochę podenerwowany. - Jestem już dorosłą osobą, zawdzięczam ci wiele, ale pragnę by moje życie potoczyło się inaczej – odpowiedziała, po czym spojrzała wprost w jego piwne oczy. - Po co tu przyjechałeś?– zapytała, a na jej twarzy pojawił się smutek. - Mówiłem już – odparł. - Tak, ale jaki był prawdziwy powód?– spytała ponownie. - Chcesz wiedzieć?– zapytał bojąc się reakcji dziewczyny na jego odpowiedz. - Tak – powiedziała stanowczo, a on patrząc w jej oczy wyznał. - Ja...kocham cię...– przerwał a dziewczyna była zaskoczona, nie wiedziała co powiedzieć. - Jestem winien ci wyjaśnienia – powiedział, a Anhela kiwała głową nie dowierzając. - Nie w takich sprawach nie trzeba nic wyjaśnić, lepiej będzie jak zostawisz mnie samą – dodała mając łzy w oczach. Odeszła do swojego pokoju zostawiając go samego. Po chwili do salonu wszedł Andres, spojrzał na przyjaciela. - Marc jak miło, że jesteś – powiedział zaskoczony mężczyzna, patrząc na przygnębionego przyjaciela - Witaj Andres, zrobiłem błąd zostawiając ją samą tu, ale widocznie tak miało to wszystko się potoczyć, ale cieszę się że jesteś przy niej – dodał po czym wyszedł z mieszkania. Andres natychmiast poszedł do pokoju piosenkarki - Co się stało?– zapytał wchodząc, ona siedziała na parapecie zamyślona. - Tym razem pożegnałam go na zawsze, a najgorsze jest to, że to tak bardzo boli, bo darzę go uczuciem, które jest silniejsze ode mnie. Zawsze wmawiałam sobie, że zanim kogoś pokocham muszę pokochać siebie i wciąż uważam, że to bardzo trudne ponieważ sama nie wiem kim jestem -

— koniec bezpłatnego podglądu —