Wróć do katalogu
Odkrywanie · bez tytułów
Pierwsze zdania.
Najpierw czytasz tylko pierwsze zdanie — bez tytułu, autora i oceny. Jeśli Cię zatrzyma, przechodzisz prosto do tekstu.
- W cieniu drzew zbieraliśmy grusze Ciesząc się okruchami światła, łączyliśmy dusze Bez wiedzy, kiedy lata młodości uciekały I uczucia w sadowych owocach zamykały
- Tego wieczoru właśnie zakładał kurtkę, żeby wyjść na piwo z kumplami, kiedy dostał pilnego maila.
- Tak się utarło że poeta to smutny człowiek na uboczu czasem pijak schizofrenik albo z ciężkim dzieciństwem przygnieciony krzyżem cierpienia za miliony
- WEZWANIE
- ,, Słabość ludzka,, a imię jej ,, ZŁO,, 😡 W mojej miejscowości większość ludzi co mieszkają niczym pożytecznym nie potrafią się zająć.
- Marek.
- Ty, co do mnie wyciągasz swą dłoń Gdy już czas Bez żadnych słów, milczysz wiecznie Ty, co królom odbierasz ich tron W cień wieczny Nie wahasz się, by zabrać czas Ty, nie oszczędzasz Nie odpowiesz mi Ja na skraju, życia stoje Czy początek znał już koniec?
- Myślę, że będzie sprawiedliwie, jeżeli na wstępie napiszę kilka słów, dlaczego ten tekst w ogóle ujrzał światło dzienne, choć tak naprawdę próbuję tłumaczyć się przed samym sobą, ponieważ pisząc poniższe słowa zdecydowanie opuszczam moją literacką strefę komfortu i łamię wszelkie nabyte zasady dobrego smaku.
- Utkałam płótno,
- Diana i Kallisto (część piąta cyklu pt.
- Czerwona sukienka Korytarzem pełnym ludzi Przeszył mnie twój wzrok Potargał jak po brukowanej ulicy.
- Pachniała miętą i jaśminem.