Apokalipsa

Pierwsze 50%

Apokalipsa

Apokalipsa Biorę dziś przeciwko wam na świadków niebo i ziemię, kładę przed wami życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo. Wybierajcie więc życie, abyście żyli wy i wasze potomstwo (Księga Powtórzonego Prawa 30, 19).

Brzemienna nowym życiem, zapłakana z bólu, zgarbiona pod trumnami odeszłych pokoleń, samotna, chylisz głowę, nie zasypiaj Ziemio, nie możesz, bo u proga sen koszmarny czeka, cywilizacja śmierci.

Wraz się wszystko rozpręży, buchnie ognia żarem, człowiek dom swój rozwali, atom w wodór ciśnie, rozszaleją się morza kipiejącym warem, nad skłóconym plemieniem zagłada zawiśnie. atomowe pociski zaczną biczem smagać, chcesz posłuchać jeszcze? Dalej opowiadać?

Trzewia ziemi zszarpane krwawią radu kroplami, grzyb hiroszimowaty żre parujące narody, wrą morza obłąkane uranu blekotami, Himalaj rozdarł szaty, Tybetem cisnął w wody, wstrząsło Amerykami, sieką wzwyż wrące deszcze, opowiadać jeszcze?

Nad Afryką smutno, ponuro i szaro, snują się chmarami wulkaniczne pyły, zbudził się z uśpienia szczyt Kilimandżaro, Wezuwiusz i Etna już wcześniej ożyły.

Morze się podniosło, uderza falami, Rów Mariański pęka i wznieca tsunami, gdy woda się wleje szczeliną w głąb ziemi, ogień strzeli lawą, gejzerem płomieni,

para pod ciśnieniem z

— koniec bezpłatnego podglądu —