Cholera, czas na zmiany!
W życiu każdego mężczyzny (chłopaka) przychodzi taki moment...
Pokaż fragmentZwiń fragment
Pierwsze 50%
- No to się pałuj! Rzuciłem słuchawką. Nie, zaraz… przecież rozmawiałem przez komórkę, jak mogłem rzucić słuchawką? Rozłączyłem się – tak, to już jest lepsze. Jestem trochę wściekły, bo znowu muszę iść sam do kina. Andrzej idzie gdzieś z Anetą, Marcin z Jolą, Hubert nie może, bo obawia się, że Justyna to źle odbierze, a Grzesiek jedzie do babci. Jak są głupi, to niech udają pantoflarzy! I na co im to? Jedzą jedną kolację, a płacą za dwie. Albo ostatnio: grałem sobie spokojnie w FIFĘ, a Marcin latał po sklepach, jakby go to interesowało.
Ale przynajmniej film był fajny – psychopatyczny morderca porywał dzieci, ćwiartował ich ciała, a narządy sprzedawał za granicą. Kilku ludzi wyszło w trakcie seansu, czego też nie rozumiem – w końcu zapłacili za bilety i wiedzieli czego się spodziewać.
Kumple wychodzili gdziekolwiek ze mną coraz rzadziej. To nie było fajne, zwłaszcza że z moją mamą nie podyskutuję o walorach nowego tytoniu do sziszy. Był czwartek, przedostatni dzień szkoły przed feriami.
Jeszcze rano utożsamiałem się ze słowami nowej piosenki Szymona Wydry („całe życie byłem sam i nie chcę żadnych zmian”) w 100%. Ale popołudnie to nie ranek. Chciałem żeby Michał poszedł ze mną obstawić jakieś mecze na weekend – jako jedyny miał podrobioną legitymację, na co bardzo często się nabierano. - Sorry, ale nie mogę… Karolina ma urodziny, więc wiesz… Karolina to, Karolina tamto. A czy on kiedykolwiek pomyślał o mnie?!? I kiedy tak obserwowałem odchodzący zarys jego ciała (ładnie brzmi) zrozumiałem jedną bardzo ważną rzecz – cholera, czas na zmiany! Właściwie to jest taka dziewczyna w 1e, bardzo ładna. Jutro ubiorę ten ładny granatowy sweter, który babcia wygrzebała mi na wyprzedaży. Albo nie… a co jak będę chciał kupić sobie „Master of Puppets” Metallici, a ona wyciągnie mnie na nową komedię ze Stenką w roli głównej? Myśl, myśl, myśl! Dobra, sweter zostaje.
Następnego dnia miałem na 8. Uciekł mi autobus, chyba za długo dopasowywałem spodnie, przez co opuściłem 2 lekcje. Mama nic nie wie, ale na moje nieszczęście za trzy tygodnie wywiadówka.
Kiedy wbiegłem do szatni, pustej niczym w filmach Hitchcocka, trwała już trzecie lekcja. Jednak szatnia nie była taka pusta jak mi się wydawało – nieopodal mojej szafki…
— koniec bezpłatnego podglądu —
Zaloguj się lub załóż konto, aby czytać pełne teksty, zapisywać i oceniać.
Znalazłeś problem w tym tekście? Zaloguj się, aby zgłosić tekst.
Czytelnicy tej publikacji
Zbieramy dane o lekturze. Publiczne statystyki pojawią się po osiągnięciu 20 czytelników pełnego tekstu.
Ostatnie 30 dni, z dzisiejszą aktywnością. Aktualizacja raz na godzinę. Liczby są zaokrąglone. Pomiar od 2026-09-12.
Jak liczymy?
Popularność łączy liczbę czytelników pełnej treści, średni postęp i odsetek ukończeń z ostatnich 30 dni. Same kliknięcia nie dodają punktów.
Wynik = √liczby czytelników × (0,20 + 0,30 × średni postęp + 0,50 × odsetek ukończeń). Postęp i odsetek we wzorze mają wartości od 0 do 1.
Do puli kwalifikuje się tekst z co najmniej 20 czytelnikami. Raz na godzinę wybieramy 30 najwyższych wyników. Strona główna losuje z tej puli do ośmiu publikacji. Starszy tekst również może się zakwalifikować.
Ukończenie oznacza szacowaną lekturę przynajmniej 90% treści, dotarcie do zakończenia i odpowiedni czas. Szybkie przewinięcie, ukryta karta, własne odczyty autora i powtórzenia nie zwiększają wyniku. Postęp łączymy między wizytami. Koniec bezpłatnego fragmentu liczymy oddzielnie.
Pomiar jest szacunkiem i obejmuje działający czytnik w przeglądarce. Liczby czytelników dotyczą kont; wizyty gości są osobną statystyką. Dane o lekturze zbieramy od wdrożenia nowego pomiaru. Dawne odsłony pozostają archiwalnym licznikiem.
Chronimy małe próby i zaokrąglamy liczby do piątek oraz odsetki do pięciu punktów procentowych. „—” oznacza brak wystarczających danych. Nie ujawniamy zachowań poszczególnych osób.
Komentarze czytelników
Profil Constantine11
Aby komentować, zaloguj się.
Wczytywanie komentarzy…