Dawno,dawno temu...

Pierwsze 50%

Dawno, dawno temu…

Dawno, dawno temu, za górami, za morzami stał sobie zamek w środku lasu. Przyjeżdżali do niego panowie odpocząć po kłopotach życia miejskiego. Cenili sobie życie kawalerskie. Kochali władzę i pieniądze. Potem wracali do swoich zajęć i dalej pracowali, władali, aż znowu potrzebowali odpoczynku, i przyjeżdżali do swego zamku. Przez parę lat nic się nie działo. Aż pewnego razu do zamku zastukała królewna - piękna, powabna, o długich włosach. Pół anioł, pół kobieta. Ubrana była w zwiewne, białe szatki. A że była bardzo zmęczona , to i nie zastanawiała się nad tym, że owy zamek był zamknięty dla kobiet. I kiedy zobaczyła łóżko położyła się i zasnęła. Tego wieczoru jak zwykle przyjechali panowie i nie wiedząc nic o zjawie, zaczęli jak zawsze swoje wieczorne rozmowy. - Nie, kobieta nie będzie mną rządziła – stwierdził stanowczo Pan z wąsami. - Masz rację Gustawie. Od kiedy to baba ma rozum – poparł go Pan z kozią bródką. - Ta ma - oponował Pan z bakami. - Coś ty Leonardzie, chyba żartujesz? - Nie. Ta ma – powiedział Leonard. - A ty skąd to wiesz? – zapytał Gustaw. - Widziałem. - A można zobaczyć rozum? – wątpił Pan z kozią bródką - Wincenty oczywiście, że nie można, ale to wychodzi w trakcie rozmowy – odparł Leonard. - Rozmawiałeś z nią? – zapytał Gustaw. - Tak. - I co – podniecił się Gustaw. - I nic. Żyję i mam się dobrze. Rozum to nie zaraza – kąśliwie odpowiedział Leonard. - Ale na żonę nie nadaje się – oznajmił tryumfalnie Wincenty. - A kto ją za żonę weźmie? – zapytał Gustaw. - Ja – odpowiedział Leonard. - Toś przepadł z kretesem – oznajmił wygolony Hipolit. - Nie sądzę Hipolicie. - Głupiś. Będziesz siedział pod jej pantoflem. Będzie ci rozkazywała i gnębiła. Wyciągała od ciebie tylko pieniądze. Leonardzie opamiętaj się – przekonywał dalej kolegę Gustaw. - Ona ma pieniądze- oznajmił mocno już zgnębiony Leonard. - A! To dlatego chcesz z nią się żenić? – podkreślił kolegę Wincenty. - Na Boga nie. Czy wy tylko pieniądze widzicie? – krzyknął desperacko Leonard. - No nie. Nie tylko, ale cóż można rzec. Baba jeszcze nadaje się do pewnych rzeczy – powiedział Wincenty i szelmowsko zaczął się uśmiechać. - Leonardzie, a cóż znaczy dla ciebie nasza przysięga? Mieliśmy pozostać wolni – zapytał Gustaw - Od czego. Od bab, oczywiście i tego całego małżeńskiego bałaganu. One nawet jak wypijesz parę kielichów, to zraz alarm podnoszą. O partyjkach pokera już nawet nie wspomnę. - No właśnie Leonardzie. Jeśli chcesz napić się mleka, to kupujesz zaraz krowę. Po co ci krowa jak możesz kupić mleko Nie chcesz chyba powiedzieć, że wycofujesz się z naszego układu. - A jeśli tak? -Toś głupi – podkreślił Ignacy. -A ty niby taki mądry?- odciął się Leonard. -Zdecydowanie mądrzejszy – odpalił od razy Ignacy. - A ja go popieram – stwierdził Klemens;. - Ty? Najtwardszy i najstarszy kawaler – zdziwił się Gustaw. - A tak. Ja. -Dlaczego?- zapytał Hipolit - A co mu żałować. Niech lezie w sidła. Pożyje pół roku i będzie tęsknił do nas, a nie będzie mógł przyjść, bo baba mu nie pozwoli. Potem obłoży się bachorami, na które będzie musiał zarobić jak wół i to będzie jeszcze mało. Ciągle będzie zmęczony i zapracowany. Wyłysieje, posiwieje, i tyle z tego życia będzie miał – odpowiedział Klemens.…

— koniec bezpłatnego podglądu —