Na zawsze razem
Scenariusz, który opowiada jak ważna w życiu jest przyjaźń...
Pokaż fragmentZwiń fragment
Pierwsze 50%
SCENA 1 Napisy początkowe.
SCENA 2 Piaskownica przed domem. Dzień.
Piaskownica stoi na trawie. W tle widzimy kilka bloków mieszkalnych; sporadycznie drzewa. Obraz jest czarno-biały, więc nie można precyzyjnie stwierdzić jaką mamy porę dnia, ale widz łatwo domyśla się, że jest dzień. W piaskownicy siedzi dwoje, trzyletnich chłopców: Filip i Maks. Bawią się grabkami, kopią dziury, robią babki z piasku. Co chwila, „rzucają” jakieś dziecięce słówka. Kamera, bacznie obserwuje ich ruchy. Po chwili, słyszymy, zza kadru kobiecy głos. Jest to matka Maksa. MATKA MAKSA - Popatrz na nich. Jak ładnie się bawią. Także zza kadru odpowiada głos matki Filipa. MATKA FILIPA – Ach te dzieci... Po chwili kamera z dzieci przechodzi na słońce. Teraz widz, wie, że jest dzień.
SCENA 3 Klasa przedszkolna. Dzień. Nagle kamera ze słońca kieruje w dół i widzimy przed sobą budynek przedszkola. Obraz nadal jest czarno biały. Kamera upatruje sobie jedno okno i powoli, przybliża się do tego okna. W końcu, przez owe okno, wchodzimy do środka. Widzimy klasę. Dzieci siedzą po czworo w ławce. Tylko Filip i Maks siedzą w dwójkę. Na ścianach są powieszone, obrazki dzieci, różne tablice propagujące zdrowe życie itp. Przy jednej ścianie stoją szafki dla dzieci, a obok, butla wody mineralnej i kilka kubeczków. Na przeciwnej ścianie, stoi biurko od pani przedszkolanki, a obok kosz na śmieci. Pani chodzi między ławkami, patrząc co chwila na dzieci, mocno gestykulując rękoma i mówi: PRZEDSZKOLANKA – To jest klasa, w której codziennie będziecie mieli ze mną zajęcia. Przy stolikach widzę już siedzicie, to teraz wybierzemy sobie szafki, w których trzymać będziecie swoje książki i farbki. Kto pierwszy? Nagle w górze pojawiają się wszystkie ręce. Każdy jako pierwszy chce wybrać szafkę. Słyszymy, głośne prośby dzieci typu: „ja”. W końcu pani przedszkolanka wskazuje na Maksa. Chłopiec wstaje z ławki i staje przy szafkach. PRZEDSZKOLANKA – Zapraszam. Jak masz na imię chłopczyku? MAKS – Jestem Maks. PRZEDSZKOLANKA – Maksiu, ładne imię. Wybierz sobie teraz kogoś, z kim będziesz przechowywał swoje przybory. Najlepiej jakby to był twój najlepszy kolega. Maks bez wahania podejmuje decyzje. MAKS – Filip! Filip momentalnie wstał i podszedł do Maksa. PRZEDSZKOLANKA – A teraz pokażcie, która szafka wam się najbardziej podoba. Chłopcy zgodnie pokazali szafkę w prawym, górnym rogu. Pani przedszkolanka podeszła do swojego biurka i wyciągnęła z niego kilka kolorowych naklejek. Jedną z nich nakleiła na szafce Maksa i Filipa, poczym podpisała ją: MAKS I FILIP. Po skończeniu chłopcy usiedli, a pani przedszkolanka kontynuowała PRZEDSZKOLANKA – Dobrze, to kto następny? Kamera przenosi się na jedyny w klasie plecak, który jakiś uczeń wziął ze sobą. W tle słyszymy piski dzieci, które chcą jako następne wybrać szafkę.
SCENA 4 Droga miedzy szkołą, a domem Maksa i Filipa. Dzień. Nagle plecak chwyta jakaś ręką. Dopiero teraz kamera pokazuje nam Maksa ( to on brał ten plecak ) i Filipa, którzy właśnie wychodzą ze szkoły i idą w stronę domu. Nadal mamy brak kolorów. Chodnik jest zaraz obok ulicy, czyli od czasu do czasu widać…
— koniec bezpłatnego podglądu —
Zaloguj się lub załóż konto, aby czytać pełne teksty, zapisywać i oceniać.
Znalazłeś problem w tym tekście? Zaloguj się, aby zgłosić tekst.
Czytelnicy tej publikacji
Zbieramy dane o lekturze. Publiczne statystyki pojawią się po osiągnięciu 20 czytelników pełnego tekstu.
Ostatnie 30 dni, z dzisiejszą aktywnością. Aktualizacja raz na godzinę. Liczby są zaokrąglone. Pomiar od 2026-09-12.
Jak liczymy?
Popularność łączy liczbę czytelników pełnej treści, średni postęp i odsetek ukończeń. Same kliknięcia nie dodają punktów.
Wynik = √liczby czytelników × (0,20 + 0,30 × średni postęp + 0,50 × odsetek ukończeń). Postęp i odsetek we wzorze mają wartości od 0 do 1.
Pulę Popularnych liczymy od uruchomienia nowej wersji serwisu (27 września 2026). Kwalifikuje się tekst z co najmniej 2 czytelnikami pełnej treści. Raz na godzinę wybieramy 100 najwyższych wyników. Strona główna losuje z tej puli do ośmiu publikacji. Starszy tekst również może się zakwalifikować.
Ukończenie oznacza szacowaną lekturę przynajmniej 90% treści, dotarcie do zakończenia i odpowiedni czas. Szybkie przewinięcie, ukryta karta, własne odczyty autora i powtórzenia nie zwiększają wyniku. Postęp łączymy między wizytami. Koniec bezpłatnego fragmentu liczymy oddzielnie.
Pomiar jest szacunkiem i obejmuje działający czytnik w przeglądarce. Liczby czytelników dotyczą kont; wizyty gości są osobną statystyką. Dane o lekturze zbieramy od wdrożenia nowego pomiaru. Dawne odsłony pozostają archiwalnym licznikiem.
Chronimy małe próby i zaokrąglamy liczby do piątek oraz odsetki do pięciu punktów procentowych. „—” oznacza brak wystarczających danych. Nie ujawniamy zachowań poszczególnych osób.
Komentarze czytelników
Profil Constantine11
Aby komentować, zaloguj się.
Wczytywanie komentarzy…