Pożegnanie
Historia napisana w wolnej chwili życzę miłego czytania
Pokaż fragmentZwiń fragment
Pierwsze 50%
Obróciła głowę w stronę ściany i nerwowo zaciskała pięści. Ciężko opisać to co działo się w jej głowie. Czuła, że robi jej się słabo. Poczuła rękę na swoim ramieniu i zacisnęła mocno powieki na łzawiących błękitnych oczach. Jedna malutka łza popłynęła po jej zaróżowionym policzku zostawiając za sobą wilgotną strużkę. -Tak będzie lepiej... -powiedział i podrapał się po głowie w geście zakłopotania. -Lepiej? -wyszeptała ochrypłym głosem i mimo woli dotknęła koniuszkiem palca malutkiego, czerwonego siniaka na szyi... -Nie wierzę, że z Ciebie taki egoista! -powiedziała wciąż cichutkim głosem chociaż w środku prawie krzyczała. Michał nie miał nic na swoją obronę. Pokiwał jedynie głową i z rezygnacją usiadł na fotelu obok. -Myślałam, że jesteś inny... -kontynuowała wciąż nie patrząc w jego stronę. -Że mnie kochasz... Chłopak milczał wpatrując się w ciemny warkocz wiszący na plecach Karoliny. -Kochasz? - naciskała dziewczyną coraz bardziej zaciskając powieki. Michał westchnął głęboko i schował twarz w rękach. -Kochasz? -znów padło to pytanie i zawisło w powietrzu tworząc jeszcze bardziej napiętą atmosferę. Chłopiec czuł, że robi mu się gorąco, więc gwałtownie wstał i podszedł do okna. -Nie kocham Cię... -wyszeptał prawie niedosłyszalnie, ale Karolina zrozumiała co mówi. -Powiedz mi to prosto w oczy. -zażądała już nie ukrywając, że płacze. -To już koniec... Nie kocham Cię. Działasz mi na nerwy... Zapomnij o tym... -wykrzyczał i nerwowo odwrócił się w stronę dziewczyny. Żadne z nich nie potrafiło powiedzieć ile czasu minęło zanim Karolina chwyciła torebkę i wybiegła z mieszkania. Kiedy został sam bardzo długo kręcił się bez celu aż w końcu oparł się o ścianę i bezwładnie usiadł na podłodze. Po chwili otworzyły się drzwi i do pokoju weszła drobna kobieta. Podeszła do chłopca i…
— koniec bezpłatnego podglądu —
Zaloguj się lub załóż konto, aby czytać pełne teksty, zapisywać i oceniać.
Znalazłeś problem w tym tekście? Zaloguj się, aby zgłosić tekst.
Czytelnicy tej publikacji
Zbieramy dane o lekturze. Publiczne statystyki pojawią się po osiągnięciu 20 czytelników pełnego tekstu.
Ostatnie 30 dni, z dzisiejszą aktywnością. Aktualizacja raz na godzinę. Liczby są zaokrąglone. Pomiar od 2026-09-12.
Jak liczymy?
Popularność łączy liczbę czytelników pełnej treści, średni postęp i odsetek ukończeń. Same kliknięcia nie dodają punktów.
Wynik = √liczby czytelników × (0,20 + 0,30 × średni postęp + 0,50 × odsetek ukończeń). Postęp i odsetek we wzorze mają wartości od 0 do 1.
Pulę Popularnych liczymy od uruchomienia nowej wersji serwisu (27 września 2026). Kwalifikuje się tekst z co najmniej 2 czytelnikami pełnej treści. Raz na godzinę wybieramy 100 najwyższych wyników. Strona główna losuje z tej puli do ośmiu publikacji. Starszy tekst również może się zakwalifikować.
Ukończenie oznacza szacowaną lekturę przynajmniej 90% treści, dotarcie do zakończenia i odpowiedni czas. Szybkie przewinięcie, ukryta karta, własne odczyty autora i powtórzenia nie zwiększają wyniku. Postęp łączymy między wizytami. Koniec bezpłatnego fragmentu liczymy oddzielnie.
Pomiar jest szacunkiem i obejmuje działający czytnik w przeglądarce. Liczby czytelników dotyczą kont; wizyty gości są osobną statystyką. Dane o lekturze zbieramy od wdrożenia nowego pomiaru. Dawne odsłony pozostają archiwalnym licznikiem.
Chronimy małe próby i zaokrąglamy liczby do piątek oraz odsetki do pięciu punktów procentowych. „—” oznacza brak wystarczających danych. Nie ujawniamy zachowań poszczególnych osób.
Komentarze czytelników
Profil Izatworzy
Aby komentować, zaloguj się.
Wczytywanie komentarzy…