opowiadania.pl — ciii, tu się czyta. — strona główna
Nowa Czytelnia jest w wersji beta. Zgłoszenia konkretnych problemów pomagają ją poprawiać. Zgłoś błąd
Wróć do katalogu
ProzaPrzyjaźń

Siedzimy i rozmawiamy o śmierci

Wierzę, że właśnie tak było z Natalią.

sielafffa, opublikowano , 22 min czytania, 4,3 / 5
Czytaj bezpłatny fragment

Siedzimy i rozmawiamy o śmierci. Jest zimno, można nawet powiedzieć, że jest cholernie zimno. Poza tym jest środek lata i teoretycznie z tymi sprawami nie powinno być żadnego problemu. Gdyby nie jeden zasadniczy szczegół, pewnie palce odmarzłyby mi na dobre. Więc siedzimy z Natalią i pijemy wódkę. Wiem, jesteśmy zdecydowanie za młode, nasz organizm, nasze nerki, wątroba, serce; ja to wszystko doskonale wiem. Zalewamy to pół na pół. Natalia boi się pić samej wódki. Mówi, że z tym tak jak z telefonią komórkową, niby dzisiaj jest, ale jutro już może jej nie być. Że specjalnie liczą sobie za polskie ogonki i kreseczki, żeby z klienta większą kasę zdzierać. I ogólnie, że spisek, złodzieje i kradną. Trzeba przyznać, ze ona jest już dosyć porządnie wstawiona, ale mimo wszystko ma całkiem mocną głowę. Chociaż gada zupełnie od rzeczy. -I widzisz, wszystko dla wygody, żeby człowiek czuł się wygodnie na świecie. Ale przecież i tak musi odejść – mówi i beka zupełnie niechcący. Wszystko to idzie w…

Czytaj dalej

Udostępnij na Facebooku (otwiera się w nowej karcie)

Zaloguj się lub załóż konto, aby czytać pełne teksty, zapisywać i oceniać.

Komentarze czytelników

Profil sielafffa

Aby komentować, zaloguj się.

Wczytywanie komentarzy…

Znalazłeś problem w tym tekście? Zaloguj się, aby zgłosić tekst.

Po tej historii

Najpierw dobieramy teksty po gatunku i nastroju, potem po autorze; resztę uzupełniają najnowsze historie.

Poezja · 2 min

Zgadzam się znów na pomarańcze

sielafffa

Zgadzam się znów na pomarańcze Nie chcę już tańczyć w twoim niewidzialnym balecie Jesteśmy zbyt niewidzialni Żeby dostrzec swoją podłość, siebie nawzajem w mniej okrojonej formie Jesteśmy za bardzo wyblakli Żeby się znienawidzić na dobre Bywamy zbyt banalni Żeby pokochać w sobie to co najpotrzebniejsze Żeby oddychać Ktoś kiedyś dał nam szansę na tabliczkę czekolady Kłaniałam się jej w pas To była ona – moja osobista rdzawa śmierć Zalatywała anyżową wódką Jak parę starych niepotrzebnych wspomnień Jak szlafrok z mojej szafy pełnej anyżu rozsypującego się po półkach Kupuję sobie czarną trumnę To wszystko co dzisiaj chcę mieć ze sobą Jest całkiem nie drewniana Jedzie po pokoju na plastikowych kółkach Mama trudzi się, żeby ją otworzyć Złamać tajny szyfr i wykraść z niej cząstkę piekła…

3,0

Poezja · 3 min

Podróż

sielafffa

Nasza podróż rozpoczyna się właśnie tu gdzieś pomiędzy nami wciśnięta w ramkę srebrności i połysku stara się wyglądać na starszą niż jest w rzeczywistości Nasza podróż nie zazdrości nam wie że jest to uczucie powszechnie wyklęte z naszego społeczeństwa że brzydzi się nim premier prezydent i ministrowie że kupimy jej lizaka jeśli przestanie się drzeć na całe gardło Nasza podróż stara się być cierpliwą toczy się kołami po rozpalonym asfalcie pachnie stęchłym piwem i kanapkami smakuje starymi filtrami od papierosów wydłubanymi spomiędzy krawężników Nasza podróż nie pragnie być zauważoną nie czeka obgryzając palce na gwiazdkę z nieba albo przypadkowego przechodnia on mógłby ją wykpić i klasnąć w ręce może boi się słów jak tasaki do mięsa jak wiosenne źdźbło trawy które rozcina nam palce Nasza podróż zapamiętuje tylko dobre chwile pozostałe chowa na dnie szafy zamurowuje je w swojej głowie i okleja papierem samoprzylepnym później chowa się w kartonie i czeka nie wiadomo kiedy one mogą znowu nadejść Nasza podróż to wiosna to spadające płatki i pomazane chodniki to alergiczny kaszel w autobusie…

4,0

Poezja · 2 min

Sam

rtas

Jestem twoimi myślami układam je sobie, w głowie Słyszę twoje słowa I ciągle coś gra Jakbym tego chciał

bez ocen

Czytelnicy tej publikacji

Zbieramy dane o lekturze. Publiczne statystyki pojawią się po osiągnięciu 20 czytelników pełnego tekstu.

Ostatnie 30 dni, z dzisiejszą aktywnością. Aktualizacja raz na godzinę. Liczby są zaokrąglone. Pomiar od 2026-09-12.

Jak liczymy?

Popularność łączy liczbę czytelników pełnej treści, średni postęp i odsetek ukończeń. Same kliknięcia nie dodają punktów.

Wynik = √liczby czytelników × (0,20 + 0,30 × średni postęp + 0,50 × odsetek ukończeń). Postęp i odsetek we wzorze mają wartości od 0 do 1.

Pulę Popularnych liczymy od uruchomienia nowej wersji serwisu (27 września 2026). Kwalifikuje się tekst z co najmniej 2 czytelnikami pełnej treści. Raz na godzinę wybieramy 100 najwyższych wyników. Strona główna losuje z tej puli do ośmiu publikacji. Starszy tekst również może się zakwalifikować.

Ukończenie oznacza szacowaną lekturę przynajmniej 90% treści, dotarcie do zakończenia i odpowiedni czas. Szybkie przewinięcie, ukryta karta, własne odczyty autora i powtórzenia nie zwiększają wyniku. Postęp łączymy między wizytami. Koniec bezpłatnego fragmentu liczymy oddzielnie.

Pomiar jest szacunkiem i obejmuje działający czytnik w przeglądarce. Liczby czytelników dotyczą kont; wizyty gości są osobną statystyką. Dane o lekturze zbieramy od wdrożenia nowego pomiaru. Dawne odsłony pozostają archiwalnym licznikiem.

Na stronie tekstu chronimy małe próby: liczby zaokrąglamy do piątek, a odsetki do pięciu punktów procentowych. Autor z planem Creator+ widzi w swoim panelu dokładne liczby, a odsetki i średnie od pięciu czytelników. „—” oznacza brak wystarczających danych. Nie ujawniamy, kto czytał, ani zachowań poszczególnych osób.

Zobacz pulę Popularnych