Wykład gościnny

Pierwsze 50%

Dr Shu Jing, profesor pedagogiki fortepianowej ze stanowego uniwersytetu północnej Alabamy napisała e-mail do doktora Stanleya Warcholka, profesora fortepianu na stanowym uniwersytecie Alabamy południowej. „Cześć Stanley, co słychać u Ciebie? Pogoda ostatnio coś się popsuła. Jak Susanne i dzieci? Słyszałam, że byłeś w Australii? Mam pomysł. Wymieńmy się wykładami, ja opowiem Twoim studentom o rozwoju techniki fortepianowej na przestrzeni wieków, a Ty opowiesz moim studentom coś o Chopinie. Nie musimy się spotkać, zróbmy to po prostu w sieci. Daj znać co myślisz”. Doktor Warcholek ucieszył się z propozycji, choć zaskoczyło go nieco, że pisała do niego pani doktor Jing. Niestety, już od wielu lat ich uniwersytety konkurowały ze sobą w rekrutacji studentów i staczały ze sobą coroczną walkę w stanowym parlamencie o nędzne fundusze Alabamy, jednego z najbiedniejszych stanów USA.

Stanley ustalił z Shu, że jej wykład będzie w listopadzie a jego wykład w marcu.

Na wykład dr Jing przyszło około czterdziestu osób. Poza studentami udało się Stanleyowi zaprosić lokalnych nauczycieli fortepianu. Po powitaniach dr Warcholek odczytał wszystkim życiorys dr Jing. Jako pianistka, była ona znana przede wszystkim w Chińskiej Republice Ludowej. Gdy w październiku 2021 roku aresztowano nagle wirtuoza Yundi Li, decyzją centralnego komitetu do spraw kultury Komunistycznej Partii Chin, dr Shu Jing przejęła wszystkie jego koncerty.

Na dzisiejsze spotkanie dr Jing miała bardzo elegancko zaprojektowany PowerPoint. Przekazała studentom naprawdę dużo ciekawych informacji, od początków muzyki fortepianowej we Włoszech i w Niemczech aż do rewolucyjnych metod technicznych Dorothy Taubman. Wszystko transmitowane było przez Zoom. Dr Warcholek był głęboko wdzięczny za ten wysokiej jakości, pełen treści wykład. Zgodnie z planem, po wykładzie zostało parę minut na zadawanie pytań. Studenci dyskutowali z doktor Jing koncepcje Rudolfa Breithaupta. Wieczorem Stanley napisał do Shu bardzo miły e-mail z podziękowaniami, cieszył się z udanego wydarzenia i już powoli rozmyślał na swoim wykładem na temat pedagogiki fortepianowej Fryderyka Chopina. Wystąpił już z tym wykładem wcześniej na kilku konferencjach, a nawet za granicą, w Macedonii Północnej i na Filipinach. Za każdym razem musiał dostosować wykład do limitu czasowego w danym miejscu. Tym razem, w północnej Alabamie, oczekiwano od Warcholka pięćdziesięciominutowego wykładu, a w tym miało się zmieścić pięć minut na zadawanie pytań. Mało czasu na tak obszerny i naprawdę fascynujący temat, ale tak niestety jest zawsze.

Na dzień przed wykładem dr Jing i dr Warcholek ustalili, że spotkają się następnego dnia na Zoom o godzinie 10:55, na pięć minut przed wykładem, by sprawdzić, czy technologia działa i wszystko jest gotowe. Warcholek ustawił kamerę swego komputera tak, by studenci widzieli i jego twarz, i klawiaturę fortepianu. Przygotował we właściwiej kolejności wszystkie nuty na pulpicie, planował bowiem zagrać kilka przykładów muzycznych.

O umówionej godzinie podłączył się na Zoom i czekał na dr Jing. O godzinie 11:05 Shu napisała przez Facebook Messenger, że nie będzie próby, nastąpiło bowiem drobne opóźnienie. Za chwilę weszła jednak na Zoom. Doktor Warcholek zobaczył małą salę wykładową a w niej, siedzących razem w pierwszym rzędzie pięć osób. Pustawo. Stanley uśmiechnął się szeroko i serdecznie wszystkich powitał. Zastanowiło go jednak, że zamiast uśmiechać się porozumiewawczo, twarze odbiorców zaczęły wyrażać pewne rosnące zakłopotanie. Kilka osób wstało, podeszło do kamery i najwyraźniej próbowało coś naprawiać. Shu napisała Stanleyowi wiadomość przez Zoom, że…

— koniec bezpłatnego podglądu —