Nieludzko szczurza historia cz.1
Wiesz jak radzą sobie szczury? A wiesz, jak radzi sobie człowiek w ciele szczurka?
Pokaż fragmentZwiń fragment
Pierwsze 50%
Pewnego dnia, biegnąc do autobusu, nie zauważyłam znaku drogowego i całym impetem ciała uderzyłam głową w metalowy pręt. Zobaczyłam przed oczami wielkie gwiazdy Monroe, Presley…, ale to tylko przedsmak tego co mnie czekało. Na fali krzyczącej bieli poczułam chłód na twarzy zapadłam w sen. Otwieram oczy, patrzę dookoła ludzie. Mijają mnie, nie zwracając większej wagina moje opłakane położenie.
-halo! Ludzie! Pomocy!- zaczęłam się wydzierać co sił w płucach, ale okazało się że mój krzyk to przeraźliwy szczurzy jazgot. Ja to przedłużone, uzbrojone w ogon, cztery łapki, ofutrzone ciałko. Chwila konsternacji. Zaraz, zaraz! Jestem szczurem?!?!
Tak byłam szczurem. Lecz nie miałam chwili do namysłu, bo jakaś starsza pani, wydając z siebie dziki okrzyk bojowy, łapie za fraki przypadkowego kolesia i oboje drąc się w niebogłosy, rzucają na ziemie, w moim kierunku, przedmioty o różnej wadze. Jak im wyjaśnić, że to absolutne nieporozumienie? Nie mogę im tego powiedzieć ani napisać. Więc tonąc w rozmyślaniach, manewrowałam zręcznie między przedmiotami i nogami przechodniów . Wpadłam w kratkę ze ściekami. Poczuła, jak tonę w ludzkich odchodach i odpadach. Co za ironia! Człowiek zamieniony w szczura, tonący we własnym świństwie. Lecz nie… nie tonę… zwinnie przebieram łapkami i utrzymuję się na powierzchni ścieków bez większego wysiłku. Dopłynęłam wreszcie na brzeg i starannie wyczyściłam swoje futerko. Niesamowite! Udało się! Lecz cóż mi po tych niesamowitościach, skoro jestem głodna a nie wiem, gdzie szukać żarcia?
-pssst!! Tutaj!
Usłyszałam jazgot dobrze mi znany i zrozumiany. Odwróciłam się i pobiegłam za dźwiękiem. Przede mną do przebycia była jeszcze wąska rura. O dziwo pusta. Najpierw wepchnęłam łepek a potem poczułam, jak moje żebra przesuwają się i spłaszczają na tyle, by prześlizgnąć się przez rurę. Czujnie niuchając, przebiegłam przez przeszkodę i moim oczom ukazała się rodzina. Trzy małe szczury i jeden dorosły.
-za mną!- usłyszałam jazgoczącą komendę-tylko uważać!
Ów szczur zakręcił się dookoła własnej osi, rozejrzał kilka razy i wystrzelił przed siebie. A ja za nim,…
— koniec bezpłatnego podglądu —
Zaloguj się lub załóż konto, aby czytać pełne teksty, zapisywać i oceniać.
Znalazłeś problem w tym tekście? Zaloguj się, aby zgłosić tekst.
Czytelnicy tej publikacji
Zbieramy dane o lekturze. Publiczne statystyki pojawią się po osiągnięciu 20 czytelników pełnego tekstu.
Ostatnie 30 dni, z dzisiejszą aktywnością. Aktualizacja raz na godzinę. Liczby są zaokrąglone. Pomiar od 2026-09-12.
Jak liczymy?
Popularność łączy liczbę czytelników pełnej treści, średni postęp i odsetek ukończeń. Same kliknięcia nie dodają punktów.
Wynik = √liczby czytelników × (0,20 + 0,30 × średni postęp + 0,50 × odsetek ukończeń). Postęp i odsetek we wzorze mają wartości od 0 do 1.
Pulę Popularnych liczymy od uruchomienia nowej wersji serwisu (27 września 2026). Kwalifikuje się tekst z co najmniej 2 czytelnikami pełnej treści. Raz na godzinę wybieramy 100 najwyższych wyników. Strona główna losuje z tej puli do ośmiu publikacji. Starszy tekst również może się zakwalifikować.
Ukończenie oznacza szacowaną lekturę przynajmniej 90% treści, dotarcie do zakończenia i odpowiedni czas. Szybkie przewinięcie, ukryta karta, własne odczyty autora i powtórzenia nie zwiększają wyniku. Postęp łączymy między wizytami. Koniec bezpłatnego fragmentu liczymy oddzielnie.
Pomiar jest szacunkiem i obejmuje działający czytnik w przeglądarce. Liczby czytelników dotyczą kont; wizyty gości są osobną statystyką. Dane o lekturze zbieramy od wdrożenia nowego pomiaru. Dawne odsłony pozostają archiwalnym licznikiem.
Chronimy małe próby i zaokrąglamy liczby do piątek oraz odsetki do pięciu punktów procentowych. „—” oznacza brak wystarczających danych. Nie ujawniamy zachowań poszczególnych osób.
Komentarze czytelników
Profil szczur
Aby komentować, zaloguj się.
Wczytywanie komentarzy…