Profil autora · czytelnia
Katanka
Teksty autora
Historie autora
Wszystkie teksty autora w katalogu (40)Poezja · 1 min
Zjawa nad lasem
KatankaNad lasem wieczornym, stygnącym lasem, unosi, pachnieje, powietrze ugina, rosy dotykiem i liści drzew sina - zjawa co dymem z ogniska jest czasem.
bez ocenPoezja · 1 min
Spotkałem zapach łąki
KatankaPołudniem, lasem jasnym, gdy cień słońcu umyka, podążam mrokiem własnym wzdłuż cichego strumyka.
4,5Poezja · 1 min
Cynamon i kawa
KatankaObok schodów cynamon zapachniał i kawa Na górze muzyka, za kratą zabawa Zapach cynamonu uniósł oczy moje Powieki zacisnął, dotyk kropił twoje dłonie, co…
5,0Poezja · 1 min
Mimo fal, zawsze tak samo
KatankaPalcem po piasku od słońca smaganym, tychże zapęd słów co chwilę się zmienia, fala za falą spływa i przemienia, piszę to samo w innej z fal skąpany.
bez ocenPoezja · 1 min
Wiem, że jesteś ...
KatankaGdyż nawet wtedy, jak siedzę smutny, zaszyty w kątku, z głową w obłokach.
bez ocenPoezja · 1 min
W szranki ze słowami
KatankaDziwnym jest, że pisząc wiersz – zwykły jeno, bez zadęcia, Pojawiając, prędkie słowa goszczą w głowie krótką chwilę, Dalej nikną, zasypiają i przez wieki tkwią w mogile.
bez ocenPoezja · 1 min
W mroku układam kwiaty
KatankaBukiet układam kwiecia śnionego, jakiego próżno szukać w ksiąg zwojach.
4,5Poezja · 1 min
Rozedrgany łąką
KatankaZdobią stopy moje krople rozroszone Bzą tajemnie w dole niby letnie gzy Wydrgały powietrzne w trzepoczące sny Podobne do wzruszeń na mych stóp koronie
bez ocenPoezja · 1 min
Wokoło pustki coś się dziać zdaje
KatankaJeszczem za wczoraj dnia zapadaniem, nosił po głowie pisklę skrzeczące Co to za matki siwej oddaniem, rzuca wezbrania szlochań pragnące
4,0Poezja · 1 min
Jeszcze jeden wieczór
KatankaSkóra twa jaśni bryzą księżyca, malują się czarne oczy Zda się iż duch co serce zbliżał, chce teraz ciało zbroczyć Wyczytać mogę pulsy ci skroni, lecz zanim cokolwiek zdołasz Weź mnie ostatni raz unieś święcie, niech malin chrust zawoła
3,5Poezja · 1 min
Trwające we mnie
KatankaLipo przydrożna, kwieciście droga koisz oparem ciało me kiedy dreszcz je przepełnia i woła Boga pragnąc do niebios uciec podniety.
bez ocenPoezja · 1 min
Przed zimą
KatankaPożółkły jako trawy pozostawione sobie uczucia o tej kiedyś jedynej białogłowie.
bez ocenPoezja · 1 min
Rzeka życia
KatankaUda rozchylił wapień szarawy Wypłodził szelest cudu natury Podobny nieco do tej wichury Co z dala wzmaga ludzkie obawy
bez ocenPoezja · 1 min
Myśl o tym
KatankaSzarości firany zasłoniły myśli I wiatr zagłuszony o ratunek woła Odchylę je zaraz w namiętnym uścisku Odpędzę ten zamęt, by ustąpił pola!
bez ocen