Okruchy życia
DanNightWyskrobując z zębów resztki Owsianych Ciasteczek, Na początku spaceru tego zakupionych Za resztki pieniędzy Wyskrobanych z portfela, Poczułem haczyk z głosem Chwyconym przez mą uwagę:
Wróć do katalogu
DA
Profil autora · czytelnia
DanNight
33opublikowane teksty
0obserwujących
Wybrane teksty
Historie autora
Wszystkie teksty autora (33)nauka · 1 min
Zapomniany zwierz
DanNightZapach jego gówna odrzuca, Zapach jego moczu odpycha, Wygląd jego plwociny obrzydza, Plamy jego potu budzą żal.
bez ocenbiografia · 1 min
Dłoń na czole
DanNightOczy bolą, Serce płacze, Myśli błądzą przy Niechcianych Wędrowcach, Którzy doskonale znają drogę Do mojego Domu, A łagodny Sen, Strzeliwszy obrazę, Odwrócił się do mnie plecami.
bez ocenkultura · 1 min
Osiem minut
DanNightGdy chory Bóg kichnie, raz pierwszy i ostatni, Przestaną tykać mechaniczne zegary, Alkoholik ostatnią wypije szklankę, Literę, gdzieś, ktoś napisze, Kończąc zabawę w pisanie słów.
bez ocenwojna · 2 min
Trzy minuty
DanNightcisza Bum pum Bum pum trrrry try try trrrry ziU pum ziU ziU ziU pum pum pum pLASK "TOMEK!!!"
bez ocensrodowisko · 3 min
Skwer
DanNightPodczas złotej, Warszawskiej jesieni, Na skwerku ograniczonym ruchliwymi ulicami, Prosta topola, powściągliwy klon, Czysta brzoza i dziki orzech, Czując nadchodzący ziąb, Spokojnie pozbywają się życia, Ubierając je w złoto, By zasnąć z nadzieją, Że wymuszona decyzja o śnie Nie będzie ostatnią.
5,0Horror · 1 min
Tortury głupoty
DanNightPadam twarzą w trawiastą glebę, Płacząc, krzycząc, Pięściami zaciśniętymi wyrywając Zielone źdźbła, I wyje pomiędzy…
bez ocenprzyjazn · 2 min
Sojusz
DanNightKrólem Będąc w swym królestwie, Nierozumną ręką, Z bezmyślnymi ruchami rządzonym, Padam w końcu na kolana Przed Wami, Dawnymi Przyjaciółmi, Wodzami własnych metropolii, I raz pierwszy rozpoczynając myślenie, Błagam Nie jak wróg, A konfrater, Bym, po pierwszym stalowym szkielecie szkicu, Mógł most pod mocarstwo Wasze Podłączyć.
5,0filozofia · 3 min
Dąb
DanNightWolę, Jak dąb dziki dojrzewać powoli, Pośród liściastego lasu Pełnego niepowtarzalnych drzew, Które burze srogie ze mną przeżywają, I przez nią umierają, Pomniki swe zeschłe Na wieki pozostawiając w pamięci, Niż, jak inne dęby egzystować w ułudzie stada, Z jednego pestek wora, Od kiełka przycinane pod linijką, Ograniczone chodnikami, Wieżowcami i myślą głupią.
bez ocenaktualnosci · 1 min
Jak zawsze
DanNightJutro śmieje się Z dzisiejszej pewności wyśmiewającej Pewność wczorajszego dnia.
bez ocenedukacja · 1 min
Rozwidlenie
DanNightZakochaj się nieszczęśliwie, A pustkę poczujesz z definicji.
bez ocenakcja · 1 godz. 15 min
Słoik Michała
DanNightW zimnej, wiejskiej kuchni gwałconej przez brudne okno złotymi promieniami słonecznego brzasku znad pełnego białych kwiatów, wczesnowiosennego sadu jabłoni, siedział przy starym, drewnianym, solidnym stole pięcioletni Michał.
bez ocenpsychologia · 2 min
Dziewiąte Przykazanie
DanNightWziąłem nóż kuchenny, czysty, prosto ze stojaka i biorąc zamach, pełen złości i braku zahamowania, trzymając go w prawym ręku, wbiłem czubek, a potem całą resztę w miejsce pomiędzy krtanią, a mostkiem atakując od góry.
3,4